بینشی نوین در قطبهای خلاق شهری (پتانسیل‌های فضای هم‌پیوند با میدان نقش‌جهان و دانشگاه هنر اصفهان به عنوان مکان جاذب طبقه‌ی خلاق)

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز

2 استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

چکیده

شهر خلاق مکانی برای رشد و نمو خلاقیت در دینامیک قطب‌های خلاق جامعه است که این قطب‌‌ها، طبقه‌ی خلاق را در خود حفظ و پرورش می‌دهند. مکان دانشگاه نیز به عنوان مکان گردهمایی نیروی فکری خلاق به عنوان دارایی ارزشمند شهرها محسوب می‌شود که می‌تواند به عنوان قطبی خلاق برای نیل به اهداف شهر خلاق بسیار تاثیرگذار باشد. هدف از این مقاله، بررسی فضای هم‌پیوند دانشگاه هنر اصفهان با میدان نقش‌جهان به عنوان قطبی خلاق است که توجه خود را معطوف به اثر‌بخشی فضاهای باز و عرصه‌ی این محیط دانشگاهی در فراهم کردن حضور طبقه‌ی خلاق و همچنین ترویج فرهنگ خلاقیت می‌کند. در این راستا این مقاله در‌صدد پاسخگویی به این دو سوال است: "فضای هم‌پیوند مابین میدان نقش‌جهان و دانشگاه هنر اصفهان چه پتانسیل‌هایی جهت تبدیل به قطبی خلاق را داراست؟ و این فضا چگونه و به چه میزان در جذب و ترویج طبقه‌ی خلاق موفق بوده است؟". در راستای پاسخ‌گویی به این پرسش‌ها، این پژوهش ابتدا با رویکرد کیفی با روش تحلیل محتوای ادبیات موضوع به بررسی نقش قطب‌های خلاق شهری و نقش مولفه‌های محیطی موجود در این مکان‌ها در جذب طبقه‌ی خلاق می‌پردازد. سپس با بررسی میدان نقش‌جهان و دانشگاه هنر اصفهان به عنوان دو قطب خلاق شهری با رویکرد کیفی و بررسی رابطه‌ی تعاملی میان این دو قطب به استخراج معیارهای مکانی جاذب طبقه‌ی خلاق در عرصه‌ی فضای هم‌پیوند میان این دو قطب می‌پردازد. در گام نهایی با رویکرد کمی به بررسی میزان نفوذ‌پذیری دانشگاه هنر اصفهان با میدان نقش‌جهان از طریق عرصه‌ی فضای هم‌پیوند به عنوان مکانی با پتانسیل جذب طبقه‌ی خلاق می‌پردازد. دستاورد نهایی این پژوهش دستیابی به معیارهای مکانی جاذب طبقه‌ی خلاق در فضای هم‌پیوند با میدان نقش‌جهان و دانشگاه هنر اصفهان است که راهکارهایی در جهت عمومیت بخشیدن به عرصه‌ی فضای باز دانشگاه و ایجاد پل ارتباطی بیرون و درون عرصه، به منظور جذب و نگهداری طبقات خلاق ارائه می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

New insight into the creative urban clusters (The potentials of adjacent space between Naghshe Jahan square and the Art University of Isfahan as an attractive place for the creative class)

نویسندگان [English]

  • Tannaz Kargar 1
  • Minoo Gharehbeiglu 2
1 Master Student of Architecture, Architecture & Urbanism Faculty, Tabriz Islamic Art University
2 Assistant Professor, PhD in Architecture, Architecture & Urbanism Faculty, Tabriz Islamic Art University
چکیده [English]

The creative city is a place for the development of creativity in dynamic of community's creative clusters; these clusterss maintain and nurture creative class with expertise and skills in them. Universities with support of daily lives of thousands of students are appropriate context to the emergence of new ideas, creative events, open of science and art valves and ultimately nurture of the creative class which could have a profound impact on the promotion of the creative community. Universities as a gathering place of talents and creative intellectual powers with creating a genuine sense of community are valuable assets of cities that can be used as a creative polarity to achieve a creative city's goals. The purpose of this paper is to analyze the Art University of Isfahan adjacent to Naghsh Jahan square as a creative cluster which focused on effectiveness of open spaces, give opportunity to the creative class and promotion of creativity culture. In this context, this paper seeks to answer the question of the “What has the creative potentials of adjacent space between Naghsh Jahan square and the Art University of Isfahan to become polarized? And how and how much this space has been successful in attracting and promoting the creative class?” To answer these questions, this paper presents a qualitative approach through theoretical study with the content analysis of texts and literature which with a definition of the creative class , examine the role of urban creative clusters in attraction of this class and the role of environmental factors in these places to attract the creative class. Then by analyzing the Naghshe Jahan square and the Art University of Isfahan as two creative clusters; by qualitative approach and by analyzing the interactive relationship between these clusters extract the absorbent place criteria of creative class in the adjacent space between these places. At the end, with quantitative analysis the permeability of Naghshe Jahan square and the Art University of Isfahan by the adjacent space between them as a place with potential of absorbing creative class has been done. The final outcome of this article is to achieve the absorbent place criteria of creative class in the adjacent space of Naghshe Jahan square and the Art University of Isfahan and give strategies to build bridges of communication inside and outside the arena, in order to attract and retain the creative class by changing this place to the open space of university.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Creative City"
  • "Creative Class"
  • "Creative Clusters"
  • "Urban Public Space"
  • "University"