تدوین اصول طراحی فضاهای بازی کودکان با تأکید برگروه سنی 5 تا 12 سال* مطالعه موردی : رشت

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه تهران.

2 استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین.

3 کارشناس ارشد شهرسازی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزون

چکیده

در کشور ما طراحی شهری به مفهوم امروزی، سابقه چندان طولانی ندارد و در این بین طراحی فضاهای بازی کودکان خصوصاً گروه سنی 5 تا 12 سال هم اولویت کمتری را داشته است. در شهرسازی سنتی ما به دلیل هویتمندی و احساس تعلق ساکنین به فضا و سازگارتر بودن آن با جوامع سنتی، کودکان به راحتی می‌توانستند فضای مورد نیاز خود را برای بازی بیابند. امروزه افزاش شهرنشینی و تغییر نحوه زندگی محدودیت‌های فضای و زمانی بیشتری را برای کودکان و بازی آنها ایجاد کرده که موجب شده تا روش بازی آنها کاملاً متفاوت از نسل قبل شود. رواج بازی‌های کامپیوتری بین بیش از 80 درصد کودکان امروز، ان مسئله را ثابت و لزوم راه حل‌های شهرسازانه را در شهرهای معاصر برای اختصاص فضای مناسب برای ان قشر سنی ایجاب می‌کند. ان مقاله با تحلیل و ارزابی دو محله گلسار و دروازه لاکان در شهر رشت به عنوان دو محله جدید و قدیمی با استفاده از اصول و معیارهای جاری در طراحی فضاهای بازی به مقاسه این دو پرداخته و با اثبات فرضیاتی که انتظارات کودکان امروز از فضای بازی را فراتر از تاب و سرسره‌های سنتی دانسته و آن را نیازمند بازنگری می‌بیند و تأثیر محیط کالبدی را روی رفتارهای بازی کودکان و فعالیت فیزکی آنها تأیید می‌کند، سعی در ارایه اصول و نگرشی نو در باب طراحی فضاهای بازی کودکان خصوصاً گروه سنی 5 تا 12 سال دارد. نگرشی که طراحی زمین‌های بازی معاصر را بر اساس شناخت نیاز کودکان امروز و ارتقای کیفیت محیط شهری هدف غایی خود قرار می‌دهد تا فرصت‌های بازی کیفی را از طریق فرایند آگاهانه ایجاد کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the Development of Design Principles of Playground Areas for Children by Focusing on Age Group (5-12) (Case Study: Rasht)

نویسندگان [English]

  • Hamid Reza Ebrahimi 1
  • Navid Saeidi Rezvani 2
  • Arezoo Maani Manjili 3
1 Member of academic fellowship and instructor in University of Islamic Azad, Tehran, Iran.
2 Assistant professor and member of academic fellowship in Islamic Azad University, Qazvin, Iran.
3 M.A in Urbanism from Islamic Azad University, Qazvin, Iran
چکیده [English]

Urban design in Iran does not have a long history and the designing playgrounds for children, particularly in age group (5-12), have been less prioritized. In Iran’s old cities, due to the identity and emotional attachment of inhabitants and their adaptation to traditional communities, children may easily find their needed area for playing. Today, urbanism has caused spatial limitations for children and this has resulted in a completely different way of their game from the former generation. The popularity of computer games among more than 80% of children today testifies to this fact. Therefore, it is necessary to develop urban solutions for the present cities in order to allocate appropriate areas to this age class. By adapting the current principles and criteria in designing playground areas, the present article has compared these two subjects and through proving
some hypotheses, it deemed children’s expectations about playgrounds today to be higher than traditional swings and slides and it observed this to require revision while it has been influenced by the technique of designing playground areas and matrix environment through type of houses in order to confirm on the way of neighborhood’s design and its impact on children’s
playing behaviors and their physical activities. It has tried to propose new principles toward designing playgrounds for children, especially age group (5-12); a type of approach that benefits the designs of contemporary playground areas as its ultimate objective and based on identifying children’s needs and interests. The article is also meant to improve the quality
for children’s games in urban areas for further presence of children in order to create qualitative game opportunities via a conscious process.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Child
  • Game
  • City
  • Neighborhood
  • Playground