پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 Investigating the Causes of Transformation in Elementary Elements of the Early 10th Century from the Perspective of Mythology بررسی علل دگرگونی در عناصر معراج‌نگاری اوایل قرن دهم هجری از منظر اسطوره‌سنجی 5 16 210987 10.22034/bagh.2024.472653.5654 FA ندا وکیلی استادیار، گروه نقاشی، دانشکدۀ هنر و معماری صبا، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران. Journal Article 2024 08 23 Problem statement: From the beginning (10thAH /16AD) different platforms have been involved in the evolution of Ascension of Prophet images. Since then, the compilation of illustrated manuscripts such as Khamseh Nezami, Shahnameh Shah Tahmasebi, and the stories of the Prophets has begun to show changes in covering the Prophet’s face with a white cloth called a “burqa”. Although these changes result from a kind of reflection of Safavid scholars, thinkers, and rulers on Ascension, this article attempts to investigate the causes of the change in covering the face of the Prophet with the burqa in the paintings of Meraj (Tabriz School), we should refer to a new reading of these paintings with the method of mythology. For this purpose, drawings on the subject of battle, hunting, and sitting (in the school of Tabriz I) are also discussed. Steps to work with this method according to Gilbertoran, 1- is a symbol, 2- is psychometry, and 3- is mythology. Based on the above explanations, it can be assumed that the illustrated manuscripts containing ascension paintings were created in Safavid royal workshops according to the custom of the sultans and rulers. It is not far-fetched that most of the myths of the rulers and kings are reflected in the illustrated manuscripts. Research objective: The main goal of this research is to investigate the causes of the transformation in covering the face of the Prophet (PBUH) with “burqa” in the paintings of the Ascension (early 10th century AH). Research method: This research is based on the descriptive-analytical method of paintings and the mythometric approach of Gilbert Duran, and the collection of materials was also done via the library method. Conclusion: The results obtained in this study based on the descriptive-analytical method of library drawings and resources show that the personal and collective myth of Shah Ismail shows that the myth of Shahriar is the myth of the central self and the savior of the world. بیان‌مسئله: از ابتدای قرن دهم هجری قمری (شانزدهم میلادی)، بسترهای مختلفی در تحول معراج‌نگاری‌ها دخیل بوده که با تدوین نسخ خطی مصوری همچون خمسۀ نظامی، فال‌نامۀ شاه‌طهماسبی و قصص‌الانبیاء آغاز شده است. ازجملۀ این دگرگونی‌ها، پوشاندن چهرۀ پیامبر(ص) با پارچه‌ای سفید به‌نام «برقع» است. که به‌نظر می‌رسد این تغییرات به‌نوعی حاصل تأمل و قرائت علما، اندیشمندان و حاکمان صفویه درمورد معراج است. این پژوهش با خوانشی جدید سعی دارد به این سؤال پژوهش پاسخ دهد که چگونه می‌توان براساس نظرات اسطوره‌سنجی ژیلبر دوران به بررسی عواملی غیر از نظرات اندیشمندان، علما و حاکمان صفویه مبنی‌بر رواج تعالیم شیعه در متن معراج‌نگاری‌ها و دگرگونی عناصر تجسمی در نگاره‌ها به‌صورت رمزی پرداخت؟ که مسئلۀ پژوهش نیز به‌حساب می‌آید. برای این منظور به نگاره‌هایی با موضوع نبرد، شکار و جلوس (در مکتب تبریز اول) نیز پرداخته می‌شود. مراحل کار با این رویکرد به نقل از ژیلبر دوران، 1- نماد سنجی 2- روان‌سنجی و 3- اسطوره‌سنجی است. فرضیۀ پژوهش این نکته است که نسخه‌های مصور و نگاره‌های معراج در کارگاه‌های سلطنتی صفویه بنابر عادت مرسوم به دستور سلاطین و حکمرانان ایجاد می‌شده بنابراین دور از ذهن نیست که بیشتر اسطوره‌هایی که حاکمان و سلاطین به آن‌ها توجه می‌کنند در نسخ مصور انعکاس داده ‌شده است. هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش بررسی علل دگرگونی در پوشاندن چهرۀ پیامبر(ص) با برقع در نگاره‌های معراج (اوایل قرن دهم ه.ق) است. روش پژوهش: این پژوهش برمبنای روش توصیفی- تحلیلی نگاره‌ها و رویکرد اسطوره‌سنجی نزد ژیلبر دوران صورت می‌گیرد و جمع‌آوری مطالب نیز به روش کتابخانه‌ای است. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش براساس رویکرد اسطوره‌سنجی ژیلبر دوران و فرضیۀ پژوهش نشان‌دهندۀ این مطلب است که اسطورۀ شخصی و جمعی شاه اسماعیل نمایانگر اسطورۀ شهریار، اسطورۀ خودمرکزی و منجی عالم است که در ادامه به معرفی آن‌ها می‌پردازیم.

https://www.bagh-sj.com/article_210987_df372100c1c9260788e7dec3cc18f2f9.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 The Simultaneous Application of Flipped Classroom and Group Discussion to Improve the Quality of Learning the History of World Architecture Course: An Intervention Mixed Methods Design کاربست همزمان راهبردهای کلاس معکوس و بحث گروهی در ارتقای کیفیت یادگیری درس تاریخ معماری جهان: یک طرح تحقیق روش‌های آمیختۀ مداخله‌ای 17 32 212214 10.22034/bagh.2024.472786.5646 FA وحید مجیدی کارشناس‌ارشد معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0002-4536-8066 فاطمه مهدیزاده سراج استاد، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0001-6103-5504 کیوان صالحی دانشیار، گروه روش‌ها و برنامه‌ریزی آموزشی و درسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0001-8673-4248 سمیه صدیقی خویدک استادیار، گروه معماری، دانشکدۀ مهندسی، تکنولوژی و معماری، دانشگاه هارتفورد، کنتیکت، آمریکا. 0000-0002-3604-5134 Journal Article 2024 08 11 Problem statement: the history of world architecture is full of little-used and unfamiliar words related to historic structures and buildings. The breadth of information and the complexity of the concepts of historical monuments, as well as the traditional lecture-based teaching methods, have made it difficult for students to analyze and organize the cognitive and metacognitive fields of the art and architecture of ancient civilizations in the history of world architecture classroom. Research objective: The present research aimed to explain group discussion in a flipped classroom can improve the quality of learning in the History of World Architecture Course. Research method: This research was conducted using an intervention mixed methods, in which the constructivist grounded theory introduced by Kathy Charmaz was used in the qualitative part and the experimental method was used in the quantitative part. Qualitative data collected from the notes of the experimental group members, behavior observation, and interview with some of them were analyzed using the initial and focused coding method. Then, in the quantitative part, the amount and quality of learning in the experimental and control groups were compared using a quasi-experimental design. The subjects of the present research consisted of 43 students studying architecture at Shahid Rajaee Teacher Training University, who were placed in two classes with relatively equal conditions using the convenience sampling method, one as the experimental group including 22 people and the other as the control group including 21 people, forming two intact groups. The instrument used for collecting quantitative data was the researcher-made test, the content validity of which was confirmed using expert judgment, and its internal consistency was confirmed with Cronbach’s alpha coefficient of 0.82. Quantitative data was also analyzed using the Mann-Whitney U test and SPSS-22 software. Conclusion: The findings of this research led to seven focused categories in the qualitative part. The categories of cognitive construction and collaborative knowledge construction for the difficulty of learning unfamiliar and underused words, the categories of visualization and graphic expression of textual content for the impossibility of visiting historical monuments abroad, and the categories of agency in learning educational content, linkages and networking between the contents of each chapter, promotion of effective communication skills, and resilience in learning abstract concepts for the breadth of information and the complexity of concepts were formulated. The findings of the quantitative section indicated that the simultaneous application of flipped classroom strategies and group discussion had a statistically significant effect on improving the quality of students’ learning in the history of world architecture course (p<0.01). Therefore, the calculated effect size is 0.399, which indicates a 40% effect of this teaching method on improving the quality of students’ learning. These results emphasize the importance of modern teaching methods in improving the quality of students’ learning, and further research in this field may provide a deeper understanding of their effects. بیان مسئله: تاریخ معماری جهان مشحون از واژگان کم‌‌کاربرد و ناآشنا از بافت‌‌ها و بناهای تاریخی است. گستردگی اطلاعات و پیچیدگی مفاهیم بناهای تاریخی؛ و همچنین روش‌‌های تدریس سنتی مبتنی‌بر سخنرانی صِرف، قابلیت تحلیل و سازماندهی حیطۀ شناختی و فراشناختی دانشجویان نسبت به هنر و معماری تمدن‌‌های باستانی را در کلاس درس تاریخ معماری جهان با صعوبت و دشواری مواجه ساخته است. هدف پژوهش: این پژوهش در نظر دارد به تبیین تأثیر بحث گروهی بر بستر کلاس معکوس در ارتقای کیفیت یادگیری درس تاریخ معماری جهان بپردازد. روش پژوهش: این پژوهش با روش‌های آمیختۀ مداخله‌ای انجام شده است؛ که در مرحلۀ کیفی با استفاده از روش نظریۀ برخاسته از داده‌های ساخت‌‌گرایانه کتی چارمز؛ و در بخش کمّی از روش آزمایشی استفاده شد. استخراج و تحلیل داده‌های کیفی برآمده از یادداشت‌‌های گروه آزمایش، مشاهدۀ رفتار و همچنین انجام مصاحبه با تعدادی از ایشان با استفاده از شیوۀ کدگذاری اولیه و متمرکز انجام شد. سپس در بخش کمّی با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی، میزان و کیفیت یادگیری گروه آزمایش و گروه گواه مورد مقایسه قرار گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش 43 نفر از دانشجویان رشتۀ معماری دانشگاه تربیت دبیر شهیدرجایی است که به‌‌صورت در دسترس و در دو کلاس با شرایط نسبتاً برابر، یکی به‌‌عنوان گروه آزمایشی شامل 22 نفر و دیگری به‌‌عنوان گروه گواه شامل 21 نفر به‌‌صورت گروه‌‌های دست‌نخورده قرار گرفتند. ابزار جمع‌‌آوری داده‌‌های کمّی، آزمون محقق ساخته است که روایی محتوایی آن از طریق روش ارجاع به خبرگان و همسانی درونی آن با ضریب آلفای کرونباخ 82/0 تأیید شد. همچنین تحلیل داده‌‌های کمی نیز با آزمون Uز Mann-Whitney و با استفاده از نرم افزار SPSS-22 تحلیل شد. نتیجه‌گیری: یافته‌‌های این پژوهش در بخش کیفی منتج به طبقه‌‌بندی هفت مقوله متمرکز است. در ارتباط با صعوبت یادگیری واژگان ناآشنا و کم‌‌کاربرد، مقوله‌‌های ساخت‌‌شناختی و ساخت دانش مشارکتی؛ در ارتباط با امکان‌‌ناپذیری بازدید از آثار تاریخی برون‌‌مرزی، مقوله‌‌های بصری‌‌سازی و بیان گرافیکی محتوای متنی، در ارتباط با گستردگی اطلاعات و پیچیدگی مفاهیم، مقوله‌‌های عاملیت در یادگیری محتوای آموزشی، پیوندیابی و شبکه‌‌سازی میان محتوای هر فصل، ارتقای مهارت ارتباط مؤثر، و تاب‌‌آوری در یادگیری مفاهیم انتزاعی صورت‌‌بندی شدند؛ یافته های بخش کمّی نشان داد که کاربست همزمان راهبردهای کلاس معکوس و بحث گروهی بر ارتقای کیفیت یادگیری دانشجویان در درس تاریخ معماری جهان اثرمعنادارآماری دارد (p<0.01). بنابراین اندازۀ اثر محاسبه‌شده، برابر با 399/0 است که نشان‌دهندۀ تأثیر 40 درصدی این روش تدریس بر بهبود کیفیت یادگیری دانشجویان است. این نتایج بر اهمیت روش‌های نوین تدریس در ارتقای کیفیت یادگیری دانشجویان تأکید دارند؛ و به نظر می رسد پژوهش‌های بیشتر در این زمینه، می‌تواند ادراک عمیق‌تری از تأثیرات آن‌ها را محقق سازد.

https://www.bagh-sj.com/article_212214_e89631d5ba41937330413b0ff8733e7c.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 The Role of Spatial Visibility on the Visitor Density in Exhibition Complexes (Case Study: Iran- Iraq War Museum) نقش دید فضایی بر تراکم حضور در مجموعه‌های نمایشگاهی (مطالعة موردی: موزة دفاع مقدس تهران) 33 44 212220 10.22034/bagh.2024.466411.5631 FA لیلا آرام گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. کاوه بذرافکن گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-2699-2576 شیما روشن‌ضمیر گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، ایران. سیدامیرحسین گرکانی گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2024 07 06 Problem statement: Understanding and redefining the relationship between spatial configuration and the way audiences perceive and interact with their environment is a key area of knowledge in the architectural design process. In this context, the ISOVIST theory, based on analyzing and translating spatial characteristics and geometry, provides an operational framework to explore this relationship. However, it appears that the topological content of space has received less attention in this field, leaving some layers of the designer’s perception and audience experience obscured. Research objective: This study aims to formulate and structure the geometric analyses of the Isovist theory to explain the relationship between spatial visibility variables and visitor presence density. It seeks to redefine the geometric-topological layers within cognitive-behavioral frameworks of space to better understand architecture. Research method:This study used quantitative and analytical methods to examine the correlation between variables and values in the Iran-Iraq War Museum exhibition complexes. Field observations were conducted by timing and tracking visitor stop-and-move patterns using CCTV cameras. Data analysis utilized machine learning techniques based on regression models and significance testing for correlation. The study employed the concept of a topological graph of cognitive-behavioral systems, focusing on various museum sections, including exhibition, interactive, simulation, and recreational spaces. Conclusion: The findings indicate diverse patterns of interaction between spatial configuration and visitor behavior across the museum’s four areas. Factors such as Z radial, 3d integration, visual dispersion, uniform distribution of the field of view, and curvilinear forms play a central role in forming audience experiences. The results suggest that specific and independent analyses of museum spaces based on their functions provide a more accurate understanding of the relationship between space and user behavior. Furthermore, this study underscores the necessity of critiquing and revising the space syntax theory to expand its applicability in the realm of non-geometric and topological cognitive-behavioral systems. بیان‌مسئله: فهم و بازتعریف ارتباط میان پیکره‌بندی فضا، چگونگی ادراک و تعامل مخاطب با محیط پیرامونش، دانشی کلیدی در پردازش روند طراحی معماری است. در این میان، نظریة نقاط هم‌دید متکی‌بر تجزیه، تحلیل و ترجمة مشخصه‌های شکلی و هندسی فضا، چارچوبی عملیاتی برای کشف این رابطه است. بااین‌حال، به نظر می‌رسد در بدنة دانشی آن کمتر به محتوای توپولوژیک فضا پرداخته شده و بخشی از لایه‌های دریافتی طراح و تجربة مخاطب، پنهان باقی مانده است. هدف پژوهش: این پژوهش با هدف صورت‌بندی و ساختاربندی تحلیل‌های هندسی نظریة نقاط هم‌دید به‌دنبال تبیین رابطة میان متغیرهای دید فضایی و تراکم حضور بازدیدکنندگان است تا به بازتعریف لایه‌های هندسی- توپولوژیکی در دستگاه‌های شناختی- رفتاری فضا برای فهم معماری بپردازد. روش پژوهش: این پژوهش بر روش‌های کمی و تحلیلی در بررسی رابطة همبستگی میان متغیرها و مقادیر در مجموعه‌های نمایشگاهی موزة دفاع مقدس تهران استوار است. نحوة برداشت‌های میدانی از طریق مشاهده، جهت زمان‌سنجی و ردیابی الگوی توقف و حرکت بازدیدکنندگان با استفاده از دوربین‌های مداربسته انجام شده است. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز با بهره‌گیری از تکنیک‌های یادگیری ماشین و براساس مدل‌های رگرسیون و آزمون معنی‌داری همبستگی است. در این میان بااستفاده از ایدة گراف توپولوژیکی دستگاه شناختی- رفتاری در قالب بخش‌های موزه شامل فضاهای نمایشی، تعاملی، شبیه‌سازی شده و فراغتی مجموعه پرداخته است. نتیجه‌گیری: یافته‌‌ها نشان می‌‌دهد که در فضاهای چهارگانة موزه، الگوهای متنوعی از ارتباط میان پیکره‌‌بندی فضایی و رفتار بازدیدکنندگان وجود دارد. عواملی چون شعاع عمودی، هم‌‌پیوندی سه‌‌بعدی، پراکندگی دید، توزیع یکنواخت میدان دید و فرم‌‌های منحنی، نقشی محوری در صورت‌‌بندی تجربة مخاطبان فضا بازی می‌‌کنند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تحلیل‌‌های اختصاصی و مستقل فضاهای موزه براساس کارکردشان، دریافت و سنجشی دقیق‌‌تر برای درک رابطة فضا و رفتار کاربران است. هم‌‌چنین این مطالعه، نقد و بازنقد نظریة نحو فضا برای قبض و بسط آن در حوزة دستگاه شناخت- رفتار غیرهندسی و توپولوژیک را ضروری می‌‌داند.

https://www.bagh-sj.com/article_212220_8cad7fb366572d98f69641f07879b351.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 Modeling of Factors Influencing the Improvement of Flood Risk Perception Through the Analysis of the Perceptual Factors of the Urban Environment (Case Study: Zibadasht Neighborhood, Tehran) مدل‌سازی عوامل مؤثر بر بهبود ادراک خطرپذیری سیل از طریق بررسی مؤلفه‌های ادراکی محیط شهری (مورد پژوهی: محلۀ زیبادشت، تهران) 45 60 209504 10.22034/bagh.2024.473011.5648 FA آلاله طوسی اردکانی دانشجوی دکتری، گروه طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0009-0002-1361-8646 کورش گلکار استاد گروه طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. علیرضا فلاحی استاد گروه سوانح و بازسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2024 08 17 Problem statement: Considering the river channelization and the establishment of flood control structures, individuals’ perceptions of river ecological processes and environmental safety have been disrupted. A lack of proper understanding of flood risk leads to decreased adaptability in communities and increased damage and casualties during floods. Therefore, nowadays, flood risk management, in addition to structural solutions, has incorporated non-structural measures, such as flood risk perception. In this regard, it is essential to determine the role of related disciplines in non-structural approaches. Research objective: This research aims to explain the role of urban design in non-structural measures of flood mitigation by modeling the factors influencing flood risk perception and flood-adaptive behaviors. It assesses the impact of perceptual factors of the urban environment (perceived qualities, sense of place, and vision of nature) in the context of Iran. Research method: The overall approach of the study is quantitative and is categorized as cross-sectional survey research. It began with deductive reasoning based on the theoretical foundations. Following an analysis of the theoretical literature, the impact of perceptual factors of the environment on flood risk perception was identified, and a conceptual model was developed. To assess the research model within the context of Iran, 221 questionnaires were completed in the Zibadasht neighborhood around the Kan River. Data were analyzed using Smart PLS software and structural equation modeling methods. Conclusion: According to the results obtained in the Zibadasht neighborhood, urban design can play a significant role in improving flood risk perception by adjusting the perceived qualities of the environment and enhancing individuals’ place attachment to the Kan River. In addition, strengthening the place identity of individuals in relation to the Kan River is one of the factors influencing flood-adaptive behaviors in this area. بیان مسئله: با توجه به کانال‌کشی رودخانه‌ها و استقرار سازه‌های کنترل سیل، ادراک افراد از فرایندهای اکولوژیکی رودخانه‌ها و ایمنی محیط با اختلال مواجه شده است. عدم درک صحیح از خطرپذیری سیل، منجر به کاهش سازگاری جوامع و افزایش خسارات و تلفات در حین وقوع سیل می‌شود. لذا امروزه مدیریت خطرپذیری سیل، علاوه‌بر راه‌حل‌های سازه‌ای، معیارهای غیرسازه‌ای همچون ادراک خطرپذیری سیل را در دستور کار خود قرار داده است. در این راستا، ضروری است که نقش رشته‌های مرتبط در رویکردهای غیرسازه‌ای تدقیق شود. هدف پژوهش: این پژوهش درصدد است که نقش طراحی شهری در اقدامات غیرسازه‌ای مواجه با سیل را با مدل‌سازی عوامل مؤثر بر ادراک خطرپذیری سیل و رفتارهای سازگار با سیل، تبیین کند و نحوة اثرگذاری مؤلفه‌های ادراکی محیط (کیفیت‌های ادراکی- حس مکان- نگرش به طبیعت) را در بستر ایران بسنجد. روش پژوهش: رویکرد کلی پژوهش کمی است و در طبقة پژوهش‌های پیمایشی مقطعی قرار می‌گیرد. این پژوهش با استدلال قیاسی از نظریه‌های منتج از مبانی نظری آغاز و سپس بر مبنای تحلیل متون تخصصی، تأثیر مؤلفه‌های ادراکی محیط بر ادراک خطرپذیری سیل شناسایی و مدل مفهومی تبیین شده است. در راستای سنجش مدل پژوهش در بستر ایران، تعداد 221 پرسش‌نامه در محلة زیبادشت، پیرامون رودخانة کن تکمیل شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس و به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شده است. نتیجه‌گیری: بنابر نتایج به‌دست‌آمده در بستر محلة زیبادشت، طراحی شهری از طریق تنظیم کیفیت‌های ادراکی محیط و تقویت دلبستگی افراد به رودخانة کن، می‌تواند نقش مهمی در بهبود ادراک خطرپذیری سیل ایفا کند. همچنین، تقویت هویت مکانی افراد در ارتباط با رودخانة کن ازجمله عوامل مؤثر بر رفتارهای سازگار با سیل است.

https://www.bagh-sj.com/article_209504_6a40fb919292ba55cb3547f6a7e41b25.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 Investigating the Effects of Lifestyle on the Spatial Organization of Contemporary Iranian Houses (Case study: Living Spaces in Pahlavi-era Houses in Urmia, Iran) واکاوی تأثیر سبک زندگی بر سازمان فضایی خانه‌های معاصر ایران (نمونۀ موردی: فضای نشیمن در خانه‌های دورة پهلوی ارومیه) 61 78 210986 10.22034/bagh.2024.466500.5632 FA سحر کریم‌زاده دانشجوی دکتری معماری، واحد بین الملل ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0009-0000-8273-5411 محمدرضا پاکدل‌فرد دانشیار، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0001-8424-7235 بابک مطیعی استادیار، گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. 0000-0002-1511-9472 رسول درسخوان استادیار، گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0003-3385-0792 Journal Article 2024 07 06 Problem statement: Lifestyle refers to the interactions of biological, social-cultural, and economic factors and their effects on the living models of people in society. One example of this interaction is the quality of the living environment and the spatial organization, which consequently affects house architecture. Research objective: The main goal of the study was to explore the effects of lifestyle on the spatial configuration of Pahlavi-era houses by emphasizing living spaces in Urmia City houses. Research method: This study is descriptive-analytical. The study was performed using library and field sources. In this connection, 18 houses in Urmia City were selected in purposive and convenience sampling for analysis. Conclusion: Findings showed that over time various spaces of houses have undergone changes, with rooms turning into living-, bed- and launch rooms and extroversion into introversion. The early Pahlavi-era plan model consisted of a central courtyard and rooms accessible through corridors, as courtyards later became separate spaces and the living area took center stage. Living spaces have become integrated into other spaces and their decorations have included translucent walls, cement floors, and plaster-worked materials. The living spaces of this era were rectangular and involved separating doors, hence adjoining the bedroom, hall, and kitchen sections. Various activities such as taking rest and eating used to be performed in the living space, which was connected to outdoors via the balcony, terrace, and courtyard. These findings showed that space design and spatial arrangement were the influence of the lifestyle and culture of residents, and for this, it is pivotal to understand its characteristics and improve the lifestyle. بیان مسئله: سبک زندگی به معنایی است که در آن عوامل زیستی، اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی بایکدیگر تعامل داشته و تأثیرات عمیقی بر الگوهای زندگی افراد جامعه دارند. یکی از نمونه‌های این تعامل، کیفیت محیط زندگی و سازمان فضایی است که به‌تبع آن معماری خانه تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش واکاوی تأثیر سبک زندگی بر سازمان فضایی خانه‌های دورة پهلوی با تأکید بر فضای نشیمن در خانه‌های شهر ارومیه است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است و در دو سطح کتابخانه‌ای و میدانی انجام شده است. در این راستا 18 نمونه از خانه‌های ارومیه به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند و دردسترس جهت تحلیل انتخاب شده‌اند. نتیجه‌گیری:نتایج این پژوهش نشان می‌دهد با گذر زمان، فضاهای مختلف خانه‌ها تغییر کرده‌اند. اتاق‌ها به نشیمن، خواب و ناهارخوری تبدیل شده‌اند و برونگرایی به‌جای درونگرایی ظاهر شده است. الگوی پلان اوایل دورة پهلوی شامل حیاط‌مرکزی و اتاق‌هایی با دسترسی ازطریق راهروها بود، بعداً حیاط به فضایی مجزا تبدیل شد و نشیمن نقش اصلی را به عهده گرفت. فضای نشیمن‌ با فضاهای دیگر ادغام شده‌ و تزئینات آن‌ها شامل دیوارهای روشن، فرش، کف سیمانی و مصالح گچی بوده است. نشیمن‌های این دوره، مستطیل‌شکل و دارای درب جداکننده بوده و با اتاق‌خواب، پذیرایی، آشپزخانه و حیاط همجواری داشته‌اند. فعالیت‌های مختلفی مانند استراحت و غذاخوردن در نشیمن انجام می‌شده است و ارتباط آن با فضای باز از طریق بالکن، تراس و حیاط بوده است این نتایج نشان می‌دهند طراحی فضا و چیدمان فضایی تحت‌تأثیر سبک زندگی و فرهنگ ساکنین بوده و شناخت ویژگی‌های آن برای بهبود سبک زندگی ضروری است.

https://www.bagh-sj.com/article_210986_0db17292a61b2779dfab8c3c6cb66d44.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 21 140 2025 01 20 A Sustainability Evaluation of the University of Tehran’s Central Campus Development Plan Based on LEED-ND Rating System Criteria ارزیابی پایداری طرح توسعۀ دانشگاه تهران با ملاحظۀ معیارهای سیستم رتبه‌بندی LEED-ND 79 88 210988 10.22034/bagh.2024.466285.5651 FA احسان احمدی استادیار، گروه معماری منظر ، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0001-6751-1743 زهرا زمانی استادیار، گروه فناوری معماری، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. 0000-0003-0880-6300 زینب کافی زاده درختنجانی کارشناس ‌ارشد معماری و انرژی، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. Journal Article 2024 08 15 Problem statement: Sustainability in the design and development of university campuses has become a significant and prominent issue. Today, universities seek development plans that not only meet the environmental and physical standards of green projects but also align with the long-term social sustainability agenda. The development plan of the University of Tehran’s central campus has faced various changes and challenges in recent years, eliciting both supportive and critical opinions regarding sustainability issues, particularly social sustainability. Therefore, a systematic evaluation of the sustainability of this plan from multiple perspectives using a sustainability rating system appropriate to the plan’s conditions and scope is essential. Research objective: This study examines the components of sustainability, especially social sustainability, in the University of Tehran’s central campus development plan. Research method: To evaluate sustainability in this development plan, the LEED-ND rating system was applied. Additionally, necessary data for evaluating different components of this rating system was collected through library research and on-site local surveys. The data were then rated and evaluated through several urban design workshop sessions at the University of Tehran and subsequently by the authors using the specified criteria in LEED-ND. The findings from the various sections and components obtained from LEED-ND were discussed and analyzed in accordance with the needs and priorities of the project area, comparing them with other successful projects in this field. Conclusion: The University of Tehran’s central campus development plan has succeeded in certain components, such as those related to location and accessibility, while neglecting others, particularly social and environmental components. Overall, this plan has failed to achieve the minimum required points to obtain LEED-ND certification. بیان مسئله: مسئلۀ پایداری در طراحی و توسعۀ مجموعه‌های دانشگاهی تبدیل به یکی از مسائل مورد توجه شده است. امروزه دانشگاه‌ها به‌دنبال طرح و برنامه‌هایی هستند که هم به‌لحاظ زیست‌محیطی و فیزیکی در زمرۀ طرح‌های سبز باشند و هم از جهت برنامه‌های بلندمدت اجتماعی در راستای پایداری گام بردارند. طرح توسعۀ دانشگاه تهران طی سال‌های اخیر با تغییرات و چالش‌های متفاوت مواجه شده و نظرات موافق و مخالف بسیاری را در زمینۀ مسائل پایداری خصوصاً پایداری اجتماعی به همراه داشته است. لذا بررسی و ارزیابی پایداری این طرح از وجوه مختلف توسط یک سیستم ارزیابی پایداری متناسب با شرایط طرح و محدودۀ آن حائز اهمیت است. هدف پژوهش: این پژوهش به بررسی و ارزیابی مؤلفه‌های پایداری به‌ویژه پایداری اجتماعی در طرح توسعۀ دانشگاه تهران می‌پردازد. روش پژوهش: به‌منظور بررسی پایداری در طرح توسعه از سیستم رتبه‌بندی LEED-ND استفاده شد. همچنین برای بررسی مؤلفه‌های مختلف این سیستم رتبه‌بندی، اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه‌ای و برداشت‌های محلی جمع و طی چند دورۀ کارگاه درس طراحی شهری و انرژی در دانشگاه تهران و سپس مجدداً توسط گروه نویسندگان با استفاده از ضوابط مشخص‌شده در LEED-ND امتیازدهی و ارزیابی شد. نهایتاً یافته‌های بخش‌ها و مؤلفه‌های مختلف کسب‌شده از LEED-ND مطابق با نیازها و اولویت‌های محدودۀ طرح و در مقایسه با پروژه‌های موفق دیگر در این زمینه مورد بحث و بررسی قرار گرفت. نتیجه‌گیری: طرح توسعۀ دانشگاه تهران در برخی مؤلفه‌ها همانند مؤلفه‌های مرتبط با مکان و دسترسی‌ها موفق عمل کرده و برخی مؤلفه‌ها همانند مؤلفه‌های اجتماعی و زیست‌محیطی را مورد بی‌توجهی قرار داده است. همچنین به‌طور کلی این طرح نتواسته است حداقل امتیاز لازم جهت دریافت گواهینامۀ LEED-ND را به دست آورد.

https://www.bagh-sj.com/article_210988_f227141848d66cb2d0921157499edf47.pdf