پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722Geometric Patterns of Daylight Distribution and Sensory Perceptions of Residents in Residential Buildingsالگوهای هندسی انتشار نور روز و ادراکات حسی ساکنان در ساختمانهای مسکونی52019860610.22034/bagh.2024.451479.5587FAسهرابرضاییدانشجوی دکتری معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.0009-0004-8212-5399علیشرقیدانشیار گروه معماری، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.0000-0002-0393-1252Journal Article20240409Problem statement: Daylight is inherently dynamic and variable, which, depending on the architectural design characteristics of light-transmitting surfaces, especially their geometry, can create different patterns of light and shadow within the interior space. This, in turn, can affect the senses and sensory perceptions of residents, manifesting through their emotional responses and providing a distinctive and meaningful spatial experience. However, it appears that contemporary residential buildings do not provide an optimal level of perceptual effects of daylight in interior spaces for their residents. This may be due to architects’ lack of systematic, clear, and precise awareness of the perceptual effects of daylight.<br />Research objective: This study aims to explain the relationship between geometric patterns of daylight distribution and the sensory perceptions of residents, as well as to identify the most reliable numerical indices for image processing to predict the relationship between these two aspects within the context of residential buildings.<br />Research method: This study has been conducted using a survey research method and an image processing method in a simulated environment.<br />Conclusion: The survey findings indicate that changes in the geometric patterns of daylight distribution significantly alter the average sensory perception assessment indices. This highlights the importance for architects to consider and manipulate the geometry of light-transmitting surfaces to create desirable environmental sensations. Additionally, the correlation findings between the survey research and the studied image processing indices suggest that the Michelson, mean-RMS, Fractal D, GIF file size, and RAW-PRIM8 indices are the most reliable for predicting pleasantness. The TIFF-SOBEL, JPEG-PERIM8, Michelson, JPEG file size, and PNG file size indices are the most reliable for predicting attractiveness. The TIFF-SOBEL, Mean mSC, JPEG-PERIM8, JPEG file size, and JPEG-PERIM4 indices are the most reliable for predicting excitement. The RAW-PRIM4, RAW-PRIM8, Michelson, Fractal D, and CANNY 2014-RAW indices are the most reliable for predicting spatial calmness.بیان مسئله: نور روز ماهیتی پویا و متغیر دارد که میتواند با توجه به مشخصههای معمارانۀ طراحی جدارههای نورگذر، بهخصوص هندسة آن، لکههای تیره و روشن متفاوتی در فضای داخلی خلق کند و با تأثیر بر حواس و ادراکات حسی ساکنان که از طریق واکنشهای احساسی آنها بروز مییابد، تجربۀ فضایی متمایز و معناداری برای آنها فرآهم کند. بااینحال، بهنظر میرسد ساختمانهای مسکونی امروزی، حد مطلوبی از تأثیرات ادراکی نور روز در فضاهای داخلی را برای ساکنان خود فراهم نمیآورند که این امر میتواند ریشه در عدم آگاهی قاعدهمند، شفاف و دقیق معماران از اثرات ادراکی نور روز داشته باشد. <br />هدف پژوهش: این پژوهش با هدف تبیین رابطۀ الگوهای هندسی انتشار نور روز، ادراکات حسی ساکنان و شناسایی قابلاتکاترین شاخصهای عددی پردازش تصویر بهمنظور پیشبینی رابطۀ بین این دو در بستر ساختمانهای مسکونی انجام شده است.<br />روش پژوهش: این پژوهش با استفاده از روش تحقیق پیمایشی و روش پردازش تصویر در محیط شبیهسازیشده انجام شده است.<br />نتیجهگیری: یافتههای پژوهش پیمایشی نشان میدهد با تغییر الگوهای هندسی انتشار نور روز، میانگین شاخصهای ارزیابی ادراکات حسی بهشکل معناداری تغییر میکند که این امر به اهمیت توجه معماران بر هندسة جدارههای نورگذر و دستکاری آن برای خلق حس یا مجموعة حسهای مطلوب محیطی تأکید دارد. همچنین یافتههای ارتباط بین پژوهش پیمایشی با شاخصهای پردازش تصویر مطالعهشده حاکی از آن است که شاخصهای Michelson, mean-RMS, Fractal D، حجم فایل در قالب GIF و RAW-PRIM8، بهترتیب قابلاتکاترین شاخصها در پیشبینی حس خوشایندی، شاخصهای TIFF-SOBEL, JPEG -PERIM, Michelson، حجم فایل در قالب JPEG و حجم فایل در قالب PNG بهترتیب قابلاتکاترین شاخصها در پیشبینی حس جذابیت، شاخصهای TIFF-SOBEL, Mean mSC, JPEG-PERIM8، حجم فایل در قالب JPEG و JPEG-PERIM 4 بهترتیب قابل اتکاترین شاخصها در پیشبینی حس هیجان و شاخصهایRAW-PRIM 4 ،RAW-PRIM 8 ، Michelson، Fractal D و CANNY 2014-RAW بهترتیب قابل اتکاترین شاخصها در پیشبینی حس آرامش فضا هستند. https://bagh-sj.com/article_198606_6a7806e07c50d945c0aebe956e15f104.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722Changing the Sustainable Perspective from Outcome to Process; the Experience of Designing Urban Spaces based on Social Participation in Shirazنگرش پایدار از نتیجه بر رویه؛ تجربۀ طراحی فضاهای شهری براساس مشارکت اجتماعی در شیراز213619860710.22034/bagh.2024.436380.5541FAامینحبیبیدانشیار گروه معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.0000-0002-3872-1220محمدنیک کاراستادیار گروه معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.محمدعلی آبادیاستادیار گروه معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.صدیقهاسکندرپورکارشناسارشد معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.Journal Article20240117Problem statement: Following the rapid increase in urban population, numerous social issues have arisen in large cities, leading to a focus on sustainable development concepts. The key to success in revitalizing social sustainability in urban spaces lies in supporting projects that integrate local conditions, and mobilize local skills, and knowledge. Additionally, the heterogeneity and density of cities have reduced cohesion, interaction, and individuals’ attention to each other. Nowadays, there is a shift in perspective from prescriptive approaches to participatory ones, and from architect-centric solutions to problem-solving methods emphasizing community initiatives. Therefore, it is imperative to move from the prescriptive role of architects as constructors and directors of all social affairs towards a role as one of the important social partners.<br />Research objective: This study aims to address the creation of urban spaces using the Participatory Design Method (PDM) to facilitate social interactions and move towards social sustainability.<br />Research method: This study, with its applied nature, adopted a combined approach based on a qualitative strategy relying on field research, using the “Design Workshop” or “Charette” model.<br />Conclusion: This research focused on presenting the process model of the “Charette Design Workshop” by designing an urban space located in the northern part of Mottahari Street, Shiraz. This process involved a pre-workshop, four main workshops, and an informal interim session, resulting in the design of the aforementioned space. The research findings recommend the necessity of having a pre-workshop to organize the main workshops and establish guidelines to prevent session deviation and straying from the main objectives. The presence of professional designers as leaders in the workshop, with their ability to design and articulate, formed the most important elements of workshop sessions, among other achievements of this research. Providing additional solutions for improving and enhancing participatory design processes is among the outcomes of this research.بیان مسئله: بهدنبال افزایش سریع جمعیت شهرها، مسائل اجتماعی بسیاری در شهرهای بزرگ پدید آمده که منجر به توجه به مفاهیم توسعۀ پایدار شده است. کلید موفقیت در احیای پایداری اجتماعی فضاهای شهری، حمایت از طرحهایی است که بهلحاظ شرایط محلی، بسیجکنندۀ مهارت و دانش محلی است. بهعلاوه فراوانی و تراکم نامتجانس شهرها، همبستگی، تعامل و توجه افراد نسبت به یکدیگر را کاهش داده است. امروزه تغییر نگاه از تجویزی به مشارکتی و از توجه به راه حلهای معمارمحور (متمرکز) به شیوههای حل مسئله با تأکید بر ابتکارات جامعه است. لذا بایستی از نقش تجویزی معمار به معنای سازنده و هدایتکنندۀ کل امور اجتماع به سوی نقشی بهعنوان یکی از شرکای مهم اجتماعی گام برداشت.<br />هدف پژوهش: این پژوهش بر آن است تا با استفاده از روش طراحی مشارکتی (شارت) به خلق فضایی شهری بپردازد و از این طریق امکان برقراری تعاملات اجتماعی را تسهیل کند و در راستای پایداری اجتماعی حرکت کند. <br />روش پژوهش: این پژوهش دارای ماهیتی کاربردی است که بهمنظور آشنایی با ادبیات ناظر بر پژوهش از یک روش ترکیبی مبتنی بر راهبرد کیفی با تکیه بر تحقیقات میدانی براساس مدل «کارگاه طراحی یا شارت» شکل گرفته است.<br />نتیجهگیری: این پژوهش با ارائۀ مدل فرایند «کارگاه طراحی شارت» از طریق طراحی یک فضای شهری واقع در محدودۀ خیابان مطهری شمالی شیراز پرداخته است. این فرایند طی یک پیش کارگاه، چهار کارگاه اصلی و یک جلسۀ میانی و غیررسمی انجام شده و به طراحی فضای مذکور منتهی شده است. نتایج پژوهش، ضرورت وجود پیش کارگاه برای نظم کارگاههای اصلی و ایجاد دستور کار لازم جهت جلوگیری از انحراف جلسه و دور شدن از اهداف اصلی کار را توصیه میکند. حضور طراحان حرفهای در نقش رهبر در کارگاه با توانایی طراحی و ترسیم بهعنوان مهمترین ارکان اصلی تشکیل جلسات کارگاه، از دیگر دستاوردهای این پژوهش است. ارائۀ راهحلهای تکمیلی جهت اصلاح و بهبود فرایندهای طراحی مشارکتی از نتایج نهایی این پژوهش است.https://bagh-sj.com/article_198607_4468b54168db113dac255bcaba8f29e0.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722Digital Form-finding of Tree-like Structures Based on Wet Threads Experimentفرمیابی دیجیتال سازههای درختی براساس آزمایش رشتههای خیس374419860910.22034/bagh.2024.429271.5549FAموناعلی بابای لواسانیکارشناس ارشد تکنولوژی معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.0000-0001-6994-9765محمد رضامتینیدانشیار معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.سعیدخاقانیاستادیار معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا،دانشگاه تهران ، ایران.0000-0001-7386-8861Journal Article20240125Problem statement: Self-organizing particles in nature have long inspired structural form-findings. These forms shaped to transfer forces efficiently use minimal materials and are light-weight. Physical models have been used to explore these self-organizing particles and served as a basis for design and calculation. However, making, measuring, and scaling these models is tedious and hard, especially for complex geometries such as tree-like structures. Nowadays, computer simulations can apply nature’s logic to create digital models. These models simulate form-finding and scaling faster and easier.<br />Research objective: The purpose of this research is to present a digital tool derived from algorithmic design for the digital form finding of branching structures based on the physical testing of a wet thread model.<br />Research method: This research was first formed through the study of available resources and scientific articles in this field, and then the results were used to design digital tools using computational methods.<br />Conclusion: Algorithmic design based on the wet thread model simplifies the optimal design of tree-like structures. It optimizes both the design outcome and the design process. Physical form-finding often faces difficulties in converting models into construction plans. By digitizing this process, the measurement of the final form becomes faster and easier. This enhances the constructability of these forms.بیان مسئله: بیان مسئله: فرمیابی براساس خودسازماندهی اجزا در طبیعت مدتها مورد توجه بوده است. این فرمها که براساس بهترین نحوۀ انتقال نیروها شکل میگیرند، با حداقل مصالح قابل ساخت بودهاند و نیز سبک هستند. در گذشته برای پیبردن به نحوۀ این خودسازماندهی، مدلهای فیزیکی مبنای طراحی و محاسبه قرار میگرفت. اما فرایند ساخت این مدلها، اندازهگیری و تعمیم آن به مقیاس واقعی کار زمانبر و پرزحمت است. بهخصوص اگر ساختار موردنظر، ساختاری پیچیده، چون سازههای درختی باشد. امروزه با اعمال منطق طبیعت در شبیهسازیهای رایانهای، میتوان مدلهایی دیجیتال ساخت که فرایند فرمیابی و تعمیم آن به مقیاس نهایی، با صرف زمان و انرژی کمتر ممکن شود. <br />هدف پژوهش: هدف این پژوهش ارائۀ ابزاری دیجیتال برگرفته از طراحی الگوریتمی، جهت فرمیابی دیجیتال سازههای درختی براساس آزمایش فیزیکی رشتههای خیس است.<br />روش پژوهش: این پژوهش ابتدا از طریق مطالعۀ منابع و مقالات علمی موجود در این زمینه شکل گرفته و سپس نتایج حاصل با استفاده از ابزارهای رایانهای به طراحی ابزاری دیجیتال منجر شده است. <br />نتیجهگیری: استفاده از طراحی الگوریتمی حاصل از مدل رشتههای خیس، میتواند ابزاری ساده برای طراحی بهینۀ ساختارهای درختی در اختیار طراحان قرار دهد. به اینصورت، نهتنها نتیجۀ طراحی، بلکه فرایند طراحی نیز بهینه خواهد بود. یکی از چالشهای اصلی در فرمیابی فیزیکی، برداشت مدل و تهیۀ نقشههای ساخت بوده است. با انتقال این فرایند به دنیای دیجیتال، اندازهگیری فرم حاصل بسیار سادهتر و در زمان کمتری انجام خواهد شد. در نتیجه ساختپذیری این فرمها افزایش مییابد.https://bagh-sj.com/article_198609_3f7537a4184c24c04a8c0a73ffdaae99.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722Reconstruction of the Architectural Plan of the Rowza in the Rab’e Rashidi Complex, Tabriz, Iranبازآفرینی پلان معماری روضۀ ربع رشیدی تبریز براساس الوقفیه الرشیدیه و تعیین موقعیت احتمالی آن455419860810.22034/bagh.2024.433241.5526FAمیناسرابیدکتری معماری، گروه هنر و باستانشناسی اسلامی، دانشکدۀ شرقشناسی، دانشگاه اوتو فریدریش، بامبرگ، آلمان.0000-0002-0115-6627Journal Article20231230Problem statement: The Rashidiyya township in the northeast of Tabriz was constructed by the order of Khawaja Rashid al-Din Fazlollah Hamadani (7th-8th AH /13th-14th CE). This township included two main sections: the central core and the Rashidi district. Unfortunately, this architectural complex suffered significant damage and destruction due to devastating earthquakes and governmental wars in Tabriz over various periods. Therefore, the existing documents for understanding the architectural structure and location of this complex are primarily limited to the Rab’e Rashidi endowment deed and archaeological findings. This research aims to study the spatial and locational aspects of the Rowza as a key element in the structure of Rab’e Rashidi, which had religious and educational functions.<br />Research objectives: The primary objective of this research is to understand the spaces of the Rowza, provide a proposed plan based on the description of the endowment deed, and compare the proposed plan of the Rowza with similar examples remaining from the 7th to 8 th century AH/ from13th to 14th century CE. Another goal is to determine the probable location of the Rowza on the historical site of Rab’e Rashidi.<br />Research method: This article is a fundamental research study that initially delineates the architectural structure of the Rowza plan by relying on the Rab’e Rashidi endowment deed, logical deduction, content analysis, and comparison with similar examples remaining from the 8th-7th century AH / 14th-13th century CE. Subsequently, the probable location of the Rowza is determined based on archaeological data on the Rab’e Rashidi cultural heritage site.<br />Conclusion: Analyses based on the descriptions provided in the Rab’e Rashidi endowment deed indicate that the spatial structure of the Rowza likely comprised a central courtyard with a four-iwan pattern, incorporating a combination of an iwan and a mausoleum (with the mausoleum situated behind the main iwan and aligned along the north-south axis). Furthermore, through comparison with remaining examples from the 7th to 8th century AH / from 13th to 14th century CE, it became evident that this proposed plan aligns with architectural designs found in other structures such as the Sultan Hassan Complex in Cairo (1356-1363 CE), the Çifte Minareli Madrasa (13th century CE), and the Yakutiye Madrasa (early 14th century CE) in Erzurum, supporting the validity of the proposed plan for the Rowza. Additionally, archaeological investigations within the Rab’e Rashidi compound reveal a wall-like structure on the southeastern perimeter, believed by researchers to be part of an architectural complex. Moreover, given the construction date, rectangular geometry, and Qibla orientation of this structure, it likely corresponds to the location of the Rowza within the Rab’e Rashidi site.بیان مسئله: شهرچۀ رشیدیه در شمالشرقی شهرستان تبریز، به دستور خواجه رشیدالدین فضلالله همدانی (7-8 ه.ق/13-14 م) احداث یافت. این شهرک دو بخش اصلی به نام هستۀ مرکزی (ربع رشیدی) و شهرستان رشیدی را شامل میشد. متأسفانه، این مجموعۀ معماری در ادوار مختلف بهدلیل زلزلههای ویرانگر و جنگهای حکومتی در تبریز، آسیبهای قابلتوجهی را متحمل شده و از بین رفت. لذا مدارک موجود در حوزۀ شناخت ساختار معماری و موقعیت مکانی این مجموعه محدود بر وقفنامۀ ربع رشیدی (الوقفیه الرشیدیه) و یافتههای باستانشناختی است. در این پژوهش سعی شده است به مطالعۀ فضایی و مکانی روضه بهعنوان یک عنصر اساسی در ساختار ربع رشیدی پرداخته شود که دارای عملکرد مذهبی و آموزشی بوده است. <br />هدف پژوهش: هدف اصلی این تحقیق، شناخت فضاهای روضه و ارائۀ یک پلان پیشنهادی با استناد به توضیحات وقفنامه و همچنین مقایسه پلان پیشنهادی روضه با نمونههای مشابه بهجایمانده از قرن 8- 7 ه.ق/ 14-13م است. هدف دیگر تحقیق، مشخصکردن موقعیت احتمالی روضه بر روی سایت تاریخی ربع رشیدی است. <br />روش پژوهش: این مقاله یک پژوهش بنیادی است که ابتدا با اتکا بر وقفنامه ربع رشیدی و از طریق تحلیل محتوا، استنتاج منطقی و قیاس، ساختار معماری پلان روضه ترسیم شده است. سپس براساس دادههای باستانشناختی، موقعیت احتمالی آن در سایت میراث فرهنگی ربع رشیدی تعیین شده است.<br />نتیجهگیری: تحلیلهای انجامشده بر پایۀ توضیحات موجود در وقفنامه ربع رشیدی، نشان میدهد که ساختار فضایی روضه احتمالاً شامل حیاط مرکزی با الگوی چهار ایوانی بوده است که در آن از ترکیب ایوان-مقبره (مقبره پشت به ایوان اصلی و در راستای محور جهت شمال و جنوب) استفاده شده است. سپس، با مقایسۀ پلان پیشنهادی روضه با نمونههای مشابه برجایمانده از قرن 8- 7 ه.ق/ 14-13م، مشخص شد که این پلان با پلان معماری آثاری مانند مجموعۀ سلطان حسن در قاهره (8 ه.ق/ 14 م)، مدرسۀ جفت مناره (7 ه.ق/ قرن 13 م) و مدرسۀ یاقوتیه (8 ه.ق/ ابتدای قرن 14 م) در ارضروم قابلتطبیق است و این تشابهات طرح ارائهشده از روضه را تقویت میکند. علاوهبر این، بررسی دادههای باستانشناختی در محوطۀ ربع رشیدی، سازۀ دیوارمانندی را در ضلع جنوبشرقی محوطه نشان میدهد که براساس گمان پژوهشگران به یک مجموعۀ معماری تعلق دارد. همچنین، بهدلیل تاریخ ساخت سازه، هندسۀ مستطیلیشکل و جهت قبلهبودن سایت، این سازه احتمالاً به موقعیت روضه در سایت ربع رشیدی اشاره دارد.https://bagh-sj.com/article_198608_d134d2d58d9f0adf8fc369c0cdb57d3f.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722Analyzing the Impact of Place Attachment on Social Adaptability in Educational Spaces Based on the Principle of Place Intensification in Seamon’s Theory (Case Study: Girls’ Schools in Urmia)واکاوی تأثیر دلبستگی محیطی بر سازگاری اجتماعی در فضاهایآموزشی براساس اصل تقویت مکان نظریۀ سیمون (نمونه موردی: مدارس دخترانه ارومیه)556619861210.22034/bagh.2024.423716.5483FAفروغمیرزاعلی پوردانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0003-2872-8194راضیهلبیب زادهاستادیار گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.0000-0001-6842-6145بابکمطیعیاستادیار گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.0000-0002-1511-9472Journal Article20231118Problem statement: An individual’s social attitude reflects their perspective towards people or the environment within a community. An individual who adapts to changes in their physical, occupational, and social environments is considered environmentally adaptable. In the process of adaptation, individuals achieve a balance among their social activities. Schools, as social environments, enhance social adaptability by increasing a sense of place attachment. The main questions of this research are: What are the components affecting place attachment according to Seamon’s theory, and how does the component of place intensification influence social adaptability?<br />Research objective: This research aims to conduct a field study on the factors influencing Seamon’s theory and place intensification on place attachment and social adaptability. This study enables researchers to extensively examine the role of factors affecting social adaptability.<br />Research method: To achieve the objectives, the study initially uses a descriptive-analytical method to extract the components of Seamon’s theory. Then, a semi-experimental design with a pre-test, post-test, and follow-up is conducted on two groups of 45 participants each (observation and control groups). After the sessions, follow-up is carried out using the researcher-developed social adaptability questionnaire.<br />Conclusion: The theoretical findings of the research include six components of Seamon’s theory: place intensification, place creation, place release, place realization, place identity, and interaction with place. Place intensification is the variable under investigation. The findings indicate that group activities aimed at place intensification, such as forming a hymn group and theater groups, sports teams, group excursions, decorating classrooms and panels with handmade items, cleaning the classroom and yard with student participation, and painting benches significantly enhance students’ social adaptability. Over time, these practices impact students’ personalities, making them more adaptable. Therefore, schools should focus on activities that intensify place attachment to increase interaction and a greater sense of belonging, thereby enhancing social adaptability. In other words, increasing attention to the physical environment and place attachment in schools results in improved social adaptability among students.بیان مسئله: نگرش اجتماعی فرد، نگرش او نسبت به افراد یا محیط در جامعه است. به فردی که خود را با تغییرات محیط فیزیکی، شغلی و اجتماعی تطبیق میدهد، سازگار با محیط میگویند. در فرایند سازگاری، فرد بین فعالیتهای اجتماعی به توازن دست مییابد. مدرسه بهعنوان محیط اجتماعی، از طریق افزایش حسدلبستگی به مکان باعث افزایش سازگاری اجتماعی میشود. سؤالات اصلی این پژوهش عبارتند از ؛ مؤلفههای تأثیرگذار بر دلبستگی به مکان طبق نظریۀ سیمون کدام مؤلفهها هستند و تأثیر مؤلفه تقویت مکان بر سازگاری اجتماعی چگونه است؟ <br />هدف پژوهش: هدف این پژوهش بررسی میدانی فاکتورهای تأثیرگذار نظریۀ سیمون و تقویت مکان بر دلبستگی به محیط و سازگاری اجتماعی است. این پژوهش به محققین امکان میدهد، تا نقش عوامل مؤثر بر سازگاری اجتماعی را بهطور گستردهتر بررسی کنند. <br />روش پژوهش: در جهت تحقق اهداف، ابتدا از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی به استخراج مؤلفههای نظریۀ سیمون پرداخته میشود؛ سپس طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری برای دو گروه 45 نفره مشاهده و کنترل اجرا میشود. پس از پایان جلسات، پیگیری به کمک پرسشنامۀ مؤلفساخت سازگاری اجتماعی انجام میشود. <br />نتیجهگیری: یافتههای نظری تحقیق شامل شش مؤلفۀ نظریۀ سیمون اعم از تقویت مکان، کالبد مکان، تسلط مکان، وابستگی عاطفی، هویت مکان و تعامل با مکان است که تقویت مکان بهعنوان متغیر پژوهش بررسی میشود. یافتهها حاکی از آن است که آموزشهای گروهی جهت تقویت مکان، اعم از تشکیل گروههای سرود و نمایش، گروه تئاتر و ورزش، اردوهای گروهی، تزئین کلاسها و پانل با دستسازه و تمیزکردن کلاس درس و حیاط با مشارکت دانشآموزان، رنگآمیزی نیمکتها تأثیر بهسزایی در سازگاری اجتماعی دانشآموزان دارد که بهمرور این تمرین در شخصیت دانشآموزان تأثیر میگذارد و آنها را سازگارتر میکند، لذا در مدارس فعالیتهایی جهت تقویت مکان برای افزایش تعامل و حس دلبستگی بیشتر موردتوجه قرار گیرد تا بهتبع آن سازگاری اجتماعی افزایش یابد. بهعبارتدیگر با افزایش سطح توجه به کالبد محیط و دلبستگی به مکان در مدارس، سازگاری اجتماعی در دانشآموزان نیز افزایش مییابد.https://bagh-sj.com/article_198612_6723a9c183d8d9d7ece4883f364b1596.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-96352113420240722An Introduction to the Entrepreneurial Approach in Contemporary Architecture in Iran
(With a Focus on the Problems and Challenges of Architecture as Opportunities for Architectural Entrepreneurship)مقدمهای بر رهیافت کارآفرینی در معماری امروز ایران ( با تأکید بر مشکلات و چالشهای معماری بهعنوان فرصتهای کارآفرینی معماری)678419861110.22034/bagh.2024.426643.5496FAمجتبیروشنپژوهشگر دکتری معماری اسلامی، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.0000-0002-7861-4411محمدتقیپیرباباییاستاد، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.0000-0002-6305-9611محمدعلیکی نژاداستاد، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران.0000-0002-6135-8984Journal Article20231125Problem statement: Utilizing knowledge as an inexhaustible source of wealth creation has drawn the attention of scholars to the concept of entrepreneurship in various disciplines to achieve the economic and social development of societies, adapt to changes, and commercialize knowledge. In this regard, architecture must also take steps to ensure its survival and presence, and to synchronize with this concept in a dynamic and up-to-date structure to solve problems, overcome challenges, and respond to the demands and needs of society. It must align its traditional mindset with an entrepreneurial mindset and utilize its skill potential. The main question of this study is: What is the concept of opportunity-based architectural entrepreneurship? What is its structure, mechanisms, results, and contributions? And what are the components of the entrepreneurial model of Iran’s architecture presently based on entrepreneurial opportunities?<br />Research objective: This study, while addressing the necessity of attention to the emerging concept of architectural entrepreneurship, presents a conceptual model of opportunity-based architectural entrepreneurship and examines the formation process and details of the realization of this model in the context of today’s architecture in Iran.<br />Research Method: The present study is applied-developmental using a mixed approach, combining qualitative and quantitative methods. Data collection was exploratory and carried out in two steps; first, in the field of architecture, the meta-synthesis method was used to find the dimensions of problems, deficiencies, and challenges of today’s architecture in Iran, and in the second step, the Fuzzy Delphi technique was used to validate the extracted dimensions and components. The statistical population of the first step included 59 scientific research documents, and the second step included 39 architectural experts selected based on purposive sampling. Through the meta-synthesis method, 11 macro-level problems, deficiencies, and challenges of today’s architecture in Iran were identified as entrepreneurial opportunities in the Iranian architecture field. All macro-level problem dimensions and their associated components were validated and verified by experts using the fuzzy Delphi method owing to the necessity of attention to the emerging concept of architectural entrepreneurship, and the initial model of the opportunity-based architectural entrepreneurship process was outlined.<br />Conclusion: According to the obtained model, to realize start-ups in the field of architecture, the architectural entrepreneurship opportunities, a large portion of which stem from the problems, challenges, and weaknesses of contemporary Iranian architecture, must be examined so that the architectural entrepreneurship process can take shape through the interaction of architecture with entrepreneurial knowledge and its associated skills. In this way, one can leverage all the benefits and advantages of entrepreneurship in architecture and use them to address architectural problems and challenges, create employment and welfare, achieve sustainable development in various dimensions, and create and preserve the values of the Iranian architectural community.بیان مسئله: بیان مسئله: بهرهبرداری از دانش بهعنوان منبع استهلاکناپذیر تولید ثروت موجب افزایش توجه به مفهوم کارآفرینی در علوم مختلف بهمنظور توسعۀ اقتصادی و اجتماعی جوامع برای هماهنگی با تغییرات و همچنین تجاریسازی دانش شده است. در این راستا معماری نیز برای بقا و اظهار وجود و هماهنگی با این مفهوم در ساختاری پویا و بهروز و برای حل مشکلات، فائقآمدن بر چالشهای پیشرو و پاسخگویی به خواستهها و نیازهای جامعه بایستی گام بردارد و ذهنیت سنتی خود را با ذهنیت کارآفرینی هماهنگ کرده و از پتانسلهای مهارتی آن بهرهبرداری کند. پرسش اصلی این پژوهش این است که مفهوم کارآفرینی معماری فرصتمبنا چیست؟ این مفهوم دارای چه ساختار، سازوکار، نتایج و آوردههایی است؟ و مدل کارآفرینی معماری امروز ایران بر مبنای فرصتهای کارآفرینی از چه اجزائی تشکیل شده است؟ <br />هدف پژوهش: در این پژوهش ضمن پرداختن به ضرورت توجه به مفهوم نوپای کارآفرینی معماری، مدل مفهومی کارآفرینی معماری فرصتمبنا ارائه شده و روند شکلگیری و جزئیات تحقق این مدل در بستر معماری امروز ایران بررسی شده است. <br />روش پژوهش: این تحقیق کاربردی-توسعهای با رویکرد آمیخته با ترکیب دو روش کیفی و کمی است. گردآوری دادهها از نوع اکتشافی و در دو گام است؛ اول، حوزۀ معماری که در آن برای یافتن ابعاد مشکلات، نقصها و چالشهای معماری امروز ایران از روش فراترکیب استفاده شده است و در گام دوم با هدف اعتبارسنجی ابعاد و مؤلفههای استخراجشده، تکنیک دلفی فازی بهکار رفته است. جامعۀ آماری گام اول شامل 59 سند (مقالۀ علمی-پژوهشی) و گام دوم خبرگان حوزهۀمعماری (39 نفر) است که براساس نمونهگیری هدفمند انتخاب شدهاند. از طریق روش فراترکیب 11 بُعد کلان مشکلات، نقصها و چالشهای معماری امروز ایران بهعنوان فرصتهای کارآفرینی معماری در جامعۀ ایران شناسایی شد. همۀ ابعاد کلان مشکلات و مؤلفههای مربوط به آن، با درنظرگرفتن لزوم توجه به مفهوم نوپای کارآفرینی معماری با استفاده از روش دلفی فازی به تأیید و اعتبارسنجی خبرگان رسید و مدل اولیه از ساختار فرایند کارآفرینی معماری فرصتمبنا ترسیم شد.<br />نتیجهگیری: مطابق مدل بهدستآمده، برای تحقق کسبوکارهای نوپا در عرصۀ معماری می بایست فرصتهای کارآفرینی معماری که بخش اعظمی از آن منتج از مشکلات، چالشها و ضعفهای معماری معاصر ایران است، بررسی شوند تا فرایند کارآفرینی معماری در تعامل معماری با دانش کارآفرینی و مهارتهای آن شکل گیرد. بهاینترتیب میتوان از تمام مزایا و منافع کارآفرینی در معماری بهره برد و از آن برای رفع مشکلات و چالشهای معماری، ایجاد اشتغال و رفاه، توسعۀ پایدار در ابعاد مختلف و خلق و حفظ ارزشهای جامعۀ معماری ایران استفاده کرد. https://bagh-sj.com/article_198611_8598fa67fd92f29ba6e517d4e3dbba25.pdf