پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 The Developmental History of Space Configuration in the Last Hundred Year Houses of Najafabad سیرتحول پیکربندی فضا در خانه‌های صد سال اخیر نجف‌آباد 5 22 167219 10.22034/bagh.2022.333782.5151 FA عاطفه کرباسی استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2022 03 17 Abstract Problem statement: In the last hundred years, the houses of Najafabad in Isfahan, Iran changed from a central courtyard to four forms of the central hall, a riding-pedestrian hall, and the private and apartment hall during modernization. So far, no research has been conducted on this developmental history to introduce the past and its changes and inform contemporary researchers and designers about the background and history of house design in this city. Research objective: This study aims to evaluate the developmental history of the architecture of Najafabad houses over the last hundred years and compare these houses based on the space syntax technique. Research method: In the present descriptive and analytical study, the developmental history of houses was evaluated from the point of view of spatial configuration, in several categories with several indicators using library studies, field observations, and simulation with the specialized software of syntax and space, and behavioral patterns were analyzed in spatial categories of entrance space, motion path, and privacy with navigable depth index, the internal organization of main spaces with interconnectedness index and spaces of pause, motion, and spatial hierarchy with depth index. In addition, entrance space, motion path, and privacy with navigable depth index, the internal organization of main spaces with interconnection index, and spaces of pause, motion, and spatial hierarchy with depth index were investigated. SPSS software version 20 was used to prove the numerical results based on inferential statistics methods such as Pearson correlation test. Conclusion: Based on the results, the spatial configuration of the houses changed over time and privacy decreased. There was a direct statistical correlation between integration, depth, and navigable depth of common spaces in all periods. A gradual change was evident in the relationship between the courtyard and the building and its role from active to passive, reducing privacy at the entrance, identifying multi-functional vertical communication routes, reducing hierarchy in horizontal routes, increasing the number of organizing elements, and changing the organization from central to linear. The results can be effective for researchers and contemporary housing designers to reflect on the spatial qualities of contemporary housing to reduce the above deficiencies. چکیده بیان مسئله: خانه‌های صد ‌سال اخیر نجف‌آباد با تغییر از خانه‌های حیاط مرکزی، در جریان مدرنسازی به ترتیب به چهار شکل هال مرکزی، سواره-پیاده، هال خصوصی و آپارتمانی ساخته شدند. تاکنون تحقیقی نه در مقام معرفی و نه تحلیل، بر روی این سیر تحول صورت‌نگرفته تا با معرفی گذشته و تغییرات آن، محققان و طراحان معاصر را نسبت به زمینه و سابقة موضوع طراحی خانه در این شهر آگاه کند. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این سؤالات است که سیر تحول معماری خانه‌های نجف‌آباد طی صد سال اخیر چگونه بوده است؟ مقایسة تطبیقی خانه‌های صد‌ سال اخیر نجف‌آباد براساس تکنیک نحو فضا چه اطلاعاتی به دست می‌دهد؟ هدف پژوهش: هدف تحلیل سیر تحول معماری خانه‌های نجف‌آباد طی صد ‌سال اخیر و مقایسة تطبیقی آنها براساس تکنیک نحو فضا است. روش پژوهش: این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و مقایسة تطبیقی با استدلال منطقی، به معرفی سیر تحول خانه‌ها از دیدگاه پیکربندی فضایی پرداخته و با مطالعات کتابخانه‌ای، مشاهدات میدانی و شبیه‌سازی با نرم‌افزار تخصصی نحو فضا، سیر تحول را در چند مقوله با چند شاخصه بررسی و الگوهای رفتاری در پیکربندی فضایی را تحلیل می‌کند. سه مقولة فضای ورودی، مسیر حرکتی و محرمیت با شاخصة عمق قابل پیمایش، سازماندهی داخلی فضاهای اصلی با شاخصة هم‌پیوندی و چگونگی فضاهای مکث، حرکت و سلسله‌مراتب فضایی با شاخصة عمق بررسی و برای اثبات نتایج عددی روش‌های آمار استنباطی با آزمون همبستگی پیرسون از نرم‌افزار (SPSS20) استفاده می‌شود. نتیجه‌گیری: با گذر زمان پیکربندی فضایی خانه‌ها چنان تغییرکرده که حریم خصوصی کاهش یافته است. همبستگی آماری مستقیمی بین همپیوندی، عمق و عمق قابل پیمایش از فضاهای مشترک در تمام دوره‌های زمانی وجود دارد و تغییری تدریجی در موارد زیر مشخص است: کاهش ارتباط حیاط با بنا و تغییر نقش آن از حالت فعال به منفعل، کم‌رنگ‌شدن محرمیت در ورودی، تشخص‌یافتن و چند عملکردی‌شدن مسیرهای ارتباطی عمودی، کم‌رنگ‌شدن سلسله‌مراتب در مسیرهای افقی، افزایش تعداد عناصر سازمان‌دهنده و تغییر نحوة سازمان‌دهی از حالت مرکزی به خطی. این نتایج برای محققان و نیز طراحان معاصر مسکن موضوعی قابل تأمل جهت تأمل در کیفیت‌های فضایی مسکن معاصر به منظور کاستن از نواقص فوق است.

https://www.bagh-sj.com/article_167219_61293c53351c2eaab8c51e7ed30864e2.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 The Reflection of Lifestyle Changes in Housing Architecture of Different Occupational Classes of Iranian Oil-Based Company Towns before the 1970s (Case Study: Abadan Company Town) بازتاب تحولات سبک زندگی در معماری خانه‌های طبقات شغلی شرکت‌شهرهای نفتی ایران قبل از دهۀ پنجاه (نمونۀ موردی: شرکت‌شهر آبادان) 23 36 161673 10.22034/bagh.2022.349486.5219 FA گلزار یونسی گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین ، ایران. 0000-0002-0032-3008 مریم ارمغان گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین ،ایران. 0000-0002-0032-3008 محمدجواد ثقفی گروه معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 06 28 Abstract Problem Statement: Following the cultural affectability of Iranians from Europe during the Qajar dynasty, the gradual penetration of new architecture and urbanism also happened. The advent of the oil industry in the southern territory of Iran, besides the presence of foreigners who were the conveyers of the changes, turned that gradual penetration into a hasty movement, which led to the creation of a phenomenon called company towns. In these towns, the new lifestyle was based on occupational and social classifications and individuals’ positions in the production system, which demanded a new living receptacle and architectural body. Research objecive :The study was carried out to demonstrate the lifestyle changes in these town companies, their influence on architecture, and the identification of the resulting modern life pattern that subsequently infiltrated into the heart of our culture. Research method: Software-assisted scrutiny and qualitative analyses were used in descriptive-historical research. Utilizing AGRAPH software, explanatory graphs obtained from the software were analyzed for the physical identification of sample houses chosen from three different occupational classifications in Abadan company town. Afterward, magazines and bulletins published from 1940 to 1970 were investigated for recognition of lifestyle changes. The lifestyle changes were identified by qualitative analysis, and ultimately, the results were obtained by content-descriptive and comparative analysis methods. Conclusion: It can be cited that changes in factors of consumption, leisure, culture, and identity have had the highest impact on the lifestyle of residents of Abadan oil company town. The creation of different structures in the plan of houses of various occupational classes, elimination of compounds, spatial changes of a kitchen, and ultimately extroversion, and entirely different structures of bungalows at the managers’ level are examples of the reflection of those changes. چکیده بیان مسئله: به دنبال تأثیرپذیری فرهنگی ایرانیان از اروپا در دورة قاجار، نفوذ معماری و شهرسازی جدید نیز با حرکتی آرام صورت گرفت. ظهور صنعت نفت در خطة جنوبی ایران و حضور عوامل بیگانه که حامل این تغییرات بوده‌‌اند، این حرکت آرام را به حرکتی شتاب‌زده مبدل ساخت و منجر به ایجاد پدیده‌ای، به‌‌‌‌نام شرکت‌شهرها شد. در این شهرک‌‌ها، سبک زندگی جدید بر پایة تقسیم‌بندی طبقات شغلی و اجتماعی، بر مبنای جایگاه افراد در نظام تولید بود، که ظرف زندگی و کالبد معماری جدیدی را می‌‌طلبید. هدف پژوهش: این تحقیق با هدف به‌تصویر‌‌کشیدن تحولات سبک زندگی در این شرکت‌شهرها و تأثیرات آن بر معماری و شناسایی الگوی زندگی مدرن حاصله، که بعدها به بطن فرهنگ ما نفوذ کرد، انجام شده است. روش پژوهش: در راستای تحقیقی تفسیری- تاریخی، از بررسی‌‌های نرم‌افزاری به‌‌همراه تحلیل‌‌های کیفی بهره برده ‌‌شده ‌‌است. با استفاده از نرم‌افزار ای‌‌گراف، گراف‌های توجیهی حاصل از نرم‌افزار برای شناسایی کالبدی نمونه‌‌هایی از خانه‌‌های سه‌طبقة شغلی متفاوت در شرکت‌شهر آبادان، تحلیل شده و سپس برای شناسایی تحولات سبک زندگی، مجلات و بولتن‌‌های منتشرشده در خلال سال‌های 1320 تا 1350 بررسی شده و با تحلیل‌‌های کیفی، تغییرات سبک زندگی، شناسایی و در نهایت، به‌‌روش تحلیل محتوایی-توصیفی و مقایسه‌ای مورد نتیجه‌‌گیری قرا‌‌ر گرفته‌‌ است. نتیجه‌گیری: می‌‌توان‌‌گفت تغییرات در مؤلفه‌‌های مصرف، فراغت، فرهنگ و هویت بیشترین تحولات را در سبک زندگی ساکنین شرکت‌شهر نفتی آبادان ایجاد کرده است. ایجاد ساختارهای متفاوت در پلان خانه‌‌های طبقات شغلی، حذف حیاط‌‌های میانی، تغییرات فضایی آشپزخانه و در نهایت برون‌گرایی و ساختار کاملاً متفاوت خانه‌‌های بنگلو در طبقة رؤسا، می‌‌تواند بازتاب این تغییرات به‌‌شمار‌‌آید.

https://www.bagh-sj.com/article_161673_d1789f4f6e948cf3a31487bc25b28545.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 An Assessment of Tehran Physical-Spatial Development Planning Laws; Using PLAF Model ارزیابی قوانین برنامه‌ریزی توسعۀ کالبدی-فضایی شهر تهران با مدل PLAF 37 50 167221 10.22034/bagh.2022.315845.5047 FA آرش تقی پوراختری پژوهشگر دکتری مدیریت توسعۀ ملی و تطبیقی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. 0000-0001-6856-9605 آذین علیپورتبریزی پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران. Journal Article 2021 11 21 Abstract Problem statement: Despite the introduction of the concept of “sustainable urban development” - following the consequences of one-dimensional economic development - urban researchers still pay less attention to legal practices in this area. Laws are presented as a development framework, related to historical contexts, institutional capacities, etc., and their success is introduced in achieving “what is necessary”. since their success is not always guaranteed; to describe them, one must go beyond the level of a legal draft; and its implementation process and results should be studied as a whole unit. Therefore the research question is how Tehran’s physical-spatial development laws are based on the planning law assessment framework (PLAF) analytical model. Research objective: This study attempts to provide a descriptive-analytical study of the status of physical-spatial development planning laws in Tehran, on the path to sustainable urban development. Research method: This applied-developmental research used indicators derived from the PLAF analytical model and carried out data processing by a group consisting of eight experts. Finally, the qualitative criteria measured, are quantified and compared. Conclusion: Finally, the results of this mixed research showed on the path to sustainable urban development Tehran’s physical-spatial development law, is not in the desired situation both in terms of functional effectiveness and technical dimensions. Among the six thematic categories studied, the planning laws related to “building codes” and “land-based finance” are in the best and worst status in terms of “Functional effectiveness”, respectively. Also, the planning laws related to “Development Rights” and “public spaces” are in the best and worst condition in terms of “technical aspects”, respectively. The same situation is reflected in the final score, and the planning laws related to “plots and blocks” and “Development Rights” have the highest, and the planning laws related to “public spaces” have the lowest scores among all categories. Finally, it is noteworthy that the ultimate descriptions of this research can explain the legal reasons for the gap between the spatial situation of Tehran, between the desired vision of urban sustainable development. چکیده بیان مسئله: علی‌رغم مطرح‌شدن مفهوم «توسعة پایدار شهری» به دنبال پیامدهای توسعة تک‌بعدی اقتصادی، اما هم‌چنان پژوهشگران شهری عملکردهای حقوقی را در این زمینه، کم‌تر مورد توجه قرار داده‌اند. قوانین به‌مثابة چارچوب توسعه، با زمینه‌های تاریخی، ظرفیت‌های نهادی و غیره مرتبط شده و موفقیت آن‌ها در تحقق «آن‌چه باید» معرفی می‌شود. اما از آن‌جایی‌که همیشه موفقیت ‌آن‌ها تضمین نمی‌شود باید برای توصیف آن‌ها، از سطح یک پیش‌نویس حقوقی فراتر رفته و فرایند اجرا و ثمرات آن را در قالب کلیتی واحد مورد مطالعه قرار ‌داد. از این رو سؤال این پژوهش عبارت است ‌از چگونگی قوانین برنامه‌ریزی توسعة کالبدی-فضایی شهر تهران بر پایة مدل تحلیلی (PLAF). هدف پژوهش: ارائة توصیفی-تحلیلی از وضعیت قوانین برنامه‌ریزی توسعة کالبدی-فضایی شهر تهران در ‌مسیر تحقق توسعة پایدار شهری. روش پژوهش: این پژوهش کاربردی- توسعه‌ای به سراغ معیارها و شاخص‌های کیفی برآمده از مدل تحلیلی(PLAF) رفته و داده‌پردازی را با تشکیل کارگروهی متشکل از هشت متخصص، انجام می‌دهد. در نهایت معیارهای کیفی مورد سنجش، کمی‌سازی‌شده و با هم مقایسه می‌شوند. نتیجه‌گیری: در نهایت نتایج این پژوهش ترکیبی نشان داد که قوانین برنامه‌ریزی توسعة کالبدی-فضایی شهر تهران، چه از بعد اثربخشی عملکردی و چه در ابعاد فنی، از وضعیت چندان مطلوبی در مسیر تحقق توسعة پایدار شهری،‌ برخوردار نیست. در میان شش حوزة موضوعی مورد مطالعه، به ترتیب قوانین برنامه‌ریزانه مرتبط با «کدهای ساختمانی» و «سرمایه‌های مبتنی‌بر زمین»، بهترین و بدترین وضعیت را به لحاظ «اثربخشی عملکردی» دارند. هم‌چنین قوانین برنامه‌ریزانه مرتبط با «حقوق توسعه» و «فضاهای عمومی» نیز به ترتیب بهترین و بدترین وضعیت را از «جنبه‌های فنی» دارند. به‌طور مشابه، همین وضعیت در نمرة نهایی کسب‌شده نیز بروز‌یافته و قوانین برنامه‌ریزانه مرتبط با «قطعات و بلوک‌ها» و «حقوق توسعه» بیش‌ترین و «فضاهای عمومی» کم‌ترین نمره را در میان همة حوزه‌ها کسب کرده‌اند. در نهایت قابل‌توجه است که توصیفات به‌دست‌آمده در این پژوهش، می‌تواند تبیین‌گر علل حقوقی فاصله میان وضعیت فضایی شهر تهران، با مطلوبیت‌های مورد نظر توسعة پایدار شهری باشد.

https://www.bagh-sj.com/article_167221_75bdc3ed881c464bc8da4b2fadd89aca.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 Retrieving and Documenting the Changes in the Form and Function of Sheikh Lotfollah Monument Based Upon Descriptive and Visual Documents and Oral History Studies بازیابی و مستندسازی تحولات کالبد و کارکرد بنای شیخ لطف‌الله بر اساس اسناد توصیفی و تصویری و مطالعات تاریخ شفاهی 51 64 160091 10.22034/bagh.2022.318170.5057 FA ندا سادات عبداللهی کارشناسی ارشد مرمت میراث شهری، گروه مرمت بنا و بافت‌های تاریخی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0001-9003-3903 نیما ولی بیگ دانشیار گروه مرمت بناها و بافت‌های تاریخی، دانشکدۀ مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2021 12 05 Abstract Problem statement: Sheikh Lotfollah is a prominent building that dates back to the Safavid era. In different periods, various interventions have changed some parts of the building’s original form. Despite the international value of the Sheikh Lotfollah monument, no complete documentation of its changes and interventions has been carried out so far. Revealing hidden and undiscovered aspects of the form and function of Sheikh Lotfollah can identify any inappropriate interventions done in the past. On the other hand, it can pave the way to preserve this building for posterity. Research objective: This article aims to display the transformations of unique and little-known features of Sheikh Lotfollah for the first time. Research method: This research attempted to present the transformation process of this building by analyzing related descriptive and visual documents in the order of the year. In addition, some of the unwritten features of Sheikh Lotfollah were documented by interviewing people who had been involved in its conservation from the past until now. Moreover, the main part of this research was done with a detailed field survey of each part of this building. Ultimately, all the analyses were implemented on the maps. Conclusion: This research revealed that some sections of Sheikh Lotfollah were separated from it over time and dedicated to other functions. Consequently, the changes in the access point to the building brought about changes in the original plan of the building. It is noteworthy that there have been many other changes in the facade and form of the building. چکیده بیان مسئله: شیخ لطف‌الله بنایی شاخص مربوط به دوران صفویه است. مداخلات‌ گوناگون انجام‌شده در بنا در دوره‌های مختلف، کالبد گذشتة آن را در برخی از بخش‌ها تغییر داده است. با وجود ارزش بسیار بنای شیخ لطف‌الله، تاکنون مستندسازی از تحولات و مداخلات انجام‌شده در آن، صورت نگرفته ‌است. آشکارشدن بسیاری از وجوه پنهان و یافت‌نشدة بنای شیخ لطف‌الله می‌تواند راهکاری جهت شناسایی مداخلات نادرست گذشته در این بنا شود. از سوی دیگر، می‌تواند راه را جهت نگهداری این بنا برای آیندگان هموار سازد. هدف پژوهش: این پژوهش بر آن است تا برای نخستین‌بار، تحولات بسیاری از ویژگی‌های کالبدی و کارکردی کم‌نظیر و کمتر شناخته شدة بنای شیخ لطف‌الله را آشکار سازد. روش پژوهش: این پژوهش، با بررسی اسناد توصیفی و تصویری مرتبط با بنای شیخ لطف‌الله به ترتیب سال، روند تحول این بنا را آشکار خواهد کرد. از سوی دیگر، با مصاحبه با افرادی که به نحوی از گذشته تاکنون در مرمت این بنا نقش داشته‌اند، برخی از ویژگی‌های نانوشتة این بنا مدون خواهد شد. همچنین، بخش اصلی این پژوهش با مطالعات دقیق میدانی در تک‌تک بخش‌های این بنا انجام شد. در این گام، تمامی نکات موجود در اسناد و مصاحبه‌ها روی نقشه‌ها پیاده‌سازی شد. نتیجه‌گیری: تحلیل‌ها و مشاهدات آشکار ساخت، بنای شیخ لطف‌الله دارای بخش‌هایی در گذشته بوده، که در گذر زمان از آن جدا شده و به کارکرد‌های دیگری اختصاص داده‌ شده‌ است. از سوی دیگر تحولات به‌وجودآمده در فرایند دسترسی به بنا، تغییراتی را در پلان آن ایجاد کرده است. این موضوع سبب تحول در پلان اولیة بنا و روابط فضایی آن شده است. قابل توجه است که تحولات بسیاری در نما و بدنة بنا نیز به‌وجود آمده است.

https://www.bagh-sj.com/article_160091_1753c9eaa1f6facd35adf671345b6600.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 Exploring Housing Supply and Designing Policies for Low-Incomes; Providing New Policy Frameworks for the Current Situation in Iran کندوکاوی در سیاست‌های تأمین و طراحی مسکن کم‌درآمدها؛ ارائه چارچوب‌های سیاستی نوین برای شرایط ایران 65 84 167223 10.22034/bagh.2022.266928.4765 FA نواب میرزایی دانشجوی دکترای طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. کمال نوذری دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، پژوهشکدۀ علوم توسعه، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران. علی خلیلی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران. Journal Article 2021 01 11 Abstract Problem statement: In reaction to the deficiency of policymaking, housing planning and urban development, housing poverty and the formation of slums are increasing and low-income housing has become one of the main challenges in the urban planning system. In the meantime, the separation of centralized and mostly government-based housing policies from local policies and urban development plans is a fundamental issue in this regard, which has led to many problems in accessing affordable housing for low-income groups. The increasing trend of informal settlements and the acceleration of housing poverty also indicate that the housing policy in Iran does not respond to the current demand for low-income housing. Research objective: The purpose of this research is to investigate the pathology of previous policies for the provision and design of housing in Iran and the offer of a new policy framework according to Iran’s conditions. Research method: In this research, based on the quality approach and the various tools such as content analysis of documents, plans, and existing statistics, we have evaluated policies for the provision and design of low-income housing in the world and Iran. With the pathology of the current condition, new policy frameworks according to the situation of Iran are presented. Solving the issue of low-income housing needs to the local policies, rather than the same pattern and policy and centralized government-based intervention. The local policies are formed by the participation of residents and the urban development process and are influenced by the socio-cultural and economical characteristics of local communities. Conclusion: The results of this research reveal the need for national housing policymaking integration with local politics and urban plans. Since housing demand is directly related to the urban economy and the provision of employment opportunities, it is necessary to consider the various dimensions of urban planning and housing provision and design programs concerning each other. چکیده بیان مسئله: فقر مسکن و شکل‌گیری محدوده‌های اسکان غیررسمی و فقیرنشین شهری در کشور در پاسخ به نقصان سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی مسکن و توسعة شهری در حال افزایش بوده و مسکن کم‌درآمدها به یکی از چالش‌های اساسی در نظام برنامه‌ریزی شهری تبدیل شده است. در این میان جدابودن سیاست‌های متمرکز و عمدتاً دولتی تأمین مسکن از سیاست‌های محلی و طرح‌های توسعة شهری از مسائل بنیادین در این زمینه است که به دنبال خود مشکلات زیادی را در دسترسی اقشار کم‌درآمد به مسکن مناسب به وجود آورده است. روند افزایش محلات اسکان غیررسمی و شتاب فقر مسکن نیز حاکی از این مسئله است که سیاست‌های تأمین مسکن در کشور جوابگوی تقاضای کنونی مسکن کم‌درآمدها نیست. هدف پژوهش: هدف این پژوهش، آسیب‌شناسی سیاست‌های تأمین و طراحی مسکن در کشور و تدوین چارچوب سیاستی نوین همسو با شرایط ایران است. روش پژوهش: روش‌شناسی این پژوهش از نوع روش کیفی و به صورت استفاده از ابزارهای مختلفی همچون تحلیل محتوای اسناد، طرح‌ها، مدارک و آمارهای موجود؛ سیاست‌های تأمین و طراحی مسکن کم‌درآمدها در جهان و کشور ارزیابی شده و با آسیب‌شناسی وضعیت کنونی، چارچوب‌های سیاستی نوینی در قالب سیاست‌ها و راهکارهای مختلف برای شرایط ایران ارائه شده است. نتیجه‌گیری: حل مسکن کم‌درآمدها بیش از آن که نیازمند سیاست و الگوی واحد و مداخلة متمرکز دولتی باشد، سیاستی محلی است که با مشارکت ساکنان و در پیوند با فرایند توسعة شهر شکل می‌گیرد و متأثر از ویژگی‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی است. نتایج این پژوهش ضرورت هم‌پیوندی سیاست‌گذاری مسکن در مقیاس ملی را با سیاست‌های محلی و برنامه‌های شهری بیش از پیش آشکار می‌کند. از آنجا که تقاضای مسکن ارتباط مستقیمی با اقتصاد شهری و ارائة فرصت‌‌های اشتغال دارد، بایسته است ابعاد مختلف برنامه‌ریزی شهری و برنامه‌های تأمین و طراحی مسکن در ارتباط با یکدیگر در نظر گرفته شوند.

https://www.bagh-sj.com/article_167223_37ebba1c9288fbf9ed6ddaec74cb65c5.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 20 118 2023 03 21 A review of the Effects of the Physical Components of the Interior Space of Architecture on Emotions with an Emphasis on Neuroarchitecture مروری بر تأثیرات مؤلفه‌های کالبدی فضای داخلی معماری بر هیجانات با تأکید بر معماری عصب‌محور 85 112 167222 10.22034/bagh.2022.320127.5071 FA محبوبه زمانی دانشجوی دکتری ﻣﻌﻣﺎری، ﮔروه ﻣﻌﻣﺎری، واﺣد مشهد، داﻧﺷﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، مشهد، اﯾران. مهران خیراللهی استادیار گروه معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران 0000-0002-0090-0557 محمدجواد اصغری ابراهیم آباد دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. حسن رضایی اﺳﺗﺎدﯾﺎر، ﮔروه ﻣﻌﻣﺎری، واﺣد مشهد، داﻧﺷﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، مشهد، اﯾران. فرزانه وفائی استادیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. استادیار، گروه علوم اعصاب، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Journal Article 2021 12 25 Abstract Problem statement: Mental health has received a lot of attention in recent years from various fields. One of the parameters of mental health is emotion, which has been influenced by various environmental, social, cognitive, and motor factors. Architectural space as one of the important environmental components has an impact on emotion and has neurophysiological effects on the human brain. Since humans spend a lot of time in the interior of architecture, it has doubled in importance. Despite the great importance of this issue, little research has been done in architecture so far, and most of the research has used qualitative methods of interview, observation, and questionnaire, which, due to the influence of the author, there has been a possibility of orientation in the results. Nevertheless, with the advancement of technology and the emergence of the field of neuroscience, new quantitative tools and methods have been provided to researchers to measure emotion, and it has led to the formation of a new paradigm of neuroarchitecture. Research Objectives: The present research aims to review the studies conducted in this field so that in addition to clarifying the effect of interior architecture on emotion, the methodology of the studies is also analyzed and provides a clear path for future researchers. Therefore, the present research questions can be expressed as follows: Which physical components of the interior space of architecture affect emotion? What effect has their exposure had on neurophysiological emotion? And how do these emotions appear? Research Method: The present research employed the systematic review methodology. In this regard, the inclusion criteria such as terms, measurement variables, measuring instruments, and publication date were defined. The way of searching databases of studies, selecting and assessing their qualities were defined, and the final studies were introduced and analyzed. Conclusion: The results indicate the effect of the physical parameters of the interior space such as form, materials and texture, furniture, ceiling height, architectural details, and openness to nature on emotion, each of which is one of the emotional states and feelings such as enjoy, pleasure, arousal, and disgust have appeared. The present research is a window to the issue of mental health, which introduces a field for using the interior space of architecture as a type of treatment or prevention. چکیده بیان مسئله: سلامت روان در سال‌های اخیر و در رشته‌های مختلف مورد توجه بسیار واقع شده است. یکی از پارامترهای سلامت روان هیجان است که تحت تأثیر عوامل مختلف محیطی، اجتماعی، شناختی و حرکتی قرار دارد. فضای معماری به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های مهم محیطی بر هیجان تأثیرگذار بوده و اثرات نوروفیزیولوژیکی بر مغز انسان می‌گذارد. از آن‌جا که انسان زمان زیادی را در فضای داخلی معماری می‌گذارند، این اهمیت دو چندان می‌شود. با وجود اهمیت فراوان این موضوع تاکنون تحقیقات کمی در معماری صورت گرفته است، همچنین اکثر تحقیقات از روش‌های کیفی مصاحبه، مشاهده و پرسش‌نامه استفاده کرده‌اند که به دلیل تأثیرگذاری نگارنده امکان جهت‌گیری در نتایج وجود داشته است. اما با پیشرفت تکنولوژی و ظهور رشتة علوم اعصاب، ابزارها و روش‌های کمی نوینی جهت اندازه‌گیری هیجان در اختیار محققان قرار گرفته و باعث شکل‌گیری پارادایم نوین معماری عصب‌محور شده است. لذا پژوهش حاضر بر آن است تا اطلاعاتی که در رابطه با تأثیر مؤلفه‌های کالبدی فضای داخلی معماری بر هیجان را که از علوم نوین معماری عصب‌محور استفاده کرده‌اند، بررسی کند. هدف پژوهش: هدف پژوهش حاضر مروری بر مطالعات صورت گرفته در این زمینه است تا علاوه بر شفاف‌سازی تأثیر فضای داخلی معماری بر هیجان، روش‌شناسی مطالعات نیز تحلیل شود و مسیری مشخص برای محققان آینده فراهم کند. بنابراین سؤالات پژوهش حاضر این گونه قابل بیان است: کدام مؤلفه‌های کالبدی فضای داخلی معماری بر هیجان تأثیرگذار هستند؟ قرار گرفتن در معرض آن‌ها چه تأثیری بر هیجان عصبی فیزیولوژیکی داشته است؟ و این هیجانات چگونه بروز می‌کند؟ روش پژوهش: پژوهش حاضر از روش تحقیق مرور سیستماتیک بهره گرفته است. در این راستا معیارهای ورود که شامل، کلمات کلیدی، متغیرهای سنجش، ابزارهای سنجش و سال انتشار را مشخص کرده است، پایگاه داده‌های مطالعات، نحوة انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفیت مطالعات نیز تعریف شده و مطالعات نهایی از این طریق معرفی و تحلیل شده است. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از تأثیر معیارهای کالبدی فضای داخلی از جمله فرم، مصالح و بافت، مبلمان، ارتفاع سقف، جزئیات معماری و بازشو به طبیعت بر هیجان است که هریک به صورت یکی از حالات هیجان و احساساتی همچون، لذت، خوشایندی، برانگیختگی و انزجار بروز کرده است. پژوهش حاضر دریچه‌ای به موضوع سلامت روان است که زمینه‌ای در جهت بهره‌گیری از فضای داخلی معماری به منزلة نوعی درمان یا پیشگیری را معرفی می‌کند.

https://www.bagh-sj.com/article_167222_a11bdbb2a261363d103c73f1db041253.pdf