پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 The Role of Haji Abdulghaffar Najm Al-Mulk’s Civil Plans and Measures in Renovation of Khorramabad-Dezful Road in the 1880s (Kialan Route) نقش برنامه‌ها و اقدامات عمرانی حاجی عبدالغفار نجم‌الملک در نوسازی راه خرم‌آباد-دزفول در دهۀ 1260 شمسی (مسیر کیالان) 5 18 145715 10.22034/bagh.2022.310093.5023 FA کاوه رستم پور استادیار گروه معماری، دانشکدۀ مهندسی عمران و معماری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-2452-316x حسن حکمت مربی گروه معماری، دانشکدۀ مهندسی عمران و معماری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-8250-1727 روح الله مجتهدزاده استادیار گروه معماری، دانشکدۀ مهندسی عمران و معماری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. 0000-0002-1806-9060 Journal Article 2021 10 23 Problem statement: ThoughNajm Al-Mulk is better known for his scientific character and experience in various sciences, his practical actions related to roads and buildings have not received much attention. However, one of his most important civil works, whose essential part is documented and available, was carried out during his two trips to Khuzestan and the renovation of Khorramabad-Dezful road.The ignorance of this important historical road in past studies has doubled the neglect of his role in this path. This matter has encouraged some researchers to attribute many of the important works to his travels to other historical periods. This research seeks to answer the question that What measures, including improving the road and creating the necessary buildings and fortification, were taken to increase the quality of Khorramabad-Dezful road by Najm Al-Mulk? What effect did all these measures have on the quality and transportation of this route? Research objective: This research attempts to examine the civil plans and measures of Najm Al-Mulkfor renovating Khorramabad-Dezful road and explain its consequences. Research method: This research is a qualitativesystematic literature review using historical interpretive analysis.Data includes historical documents and maps in travelogues, books, articles, reports, and archives, some of which have been published for the first time. Conclusion: The results showed that Najm Al-Mulk’s plans and their implementation significantly improved the quality of the roadbed, especially in its critical points. On the other hand, with designing new caravanserais (inns) based on modern spatial needs, he played a significant role in changing the type of these buildings in this region, which are quite different from what existed before, especially in the Safavid period.These measures provided the conditions for a safe and secure passage of this route, which was lost due to the disturbances of the last years of the Qajar period. بیان مسئله: با وجود تبیین شخصیت علمی و تجربیات نجم‌الملک در علوم مختلف، اقدامات عملی او در حیطة راه و ساختمان چندان مورد توجه نبوده است؛ حال آن‌که یکی از مهمترین اقدامات عمرانی او در خلال دو سفر به خوزستان و نوسازی راه خرم‌آباد-دزفول شکل گرفت که بخش مهمی از اسناد آن در دسترس است. همچنین ناشناخته‌بودن این مسیر مهم تاریخی در پژوهش‌های انجام‌شده، مغفول‌ماندن نقش او در این راستا را مضاعف نموده و موجب شده است برخی از پژوهشگران بسیاری از آثار مهم این سفرها را به دیگر دوره‌های تاریخی منسوب کنند. این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که چه اقداماتی در راستای افزایش کیفیت راه خرم‌آباد-دزفول، اعم از بهبود سطح راه و ایجاد ابنیه و استحکامات لازم، توسط نجم‌الملک به عمل آمد و مجموع این اقدامات چه تأثیری در کیفیت و تردد در این مسیر برجای نهاد؟ هدف پژوهش: این پژوهش تلاش کرده برنامه‌ها و اقدامات عمرانی نجم‌الملک در راستای نوسازی راه خرم‌آباد-دزفول را بررسی و پیامدهای آن را تشریح نماید. روش پژوهش: این پژوهش در دستة روش‌های مبتنی بر سامانة جستجوی کیفی و با راهبرد تفسیری-تاریخی انجام شده است. ابزار پژوهش استفاده از اسناد و نقشه‌های تاریخی موجود در سفرنامه‌ها، کتب، مقالات، گزارش‌ها و بایگانی‌هایی است که بعضاً در این پژوهش برای اولین بار منتشر خواهند شد. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد برنامه‌های نجم‌الملک و اجرای آن‌ها باعث بهبود چشمگیر کیفیت بستر راه به ویژه در نقاط بحرانی آن گشت و از سوی دیگر او با طراحی کاروانسراهای جدید مبتنی بر نیازهای فضایی نوین، نقش برجسته‌ای در تغییر گونة این ساختمان‌ها در منطقه ایفا کرد که از آنچه تا پیش از آن به ویژه در دورة صفویه وجود داشت، کاملاً متمایز است. این اقدامات شرایط عبور مناسب و امن از این مسیر را فراهم آورد که در اثر اغتشاشات سال‌های پایانی دورة قاجار از دست رفت.

https://www.bagh-sj.com/article_145715_afb652ee838f8bafb325f9156314b095.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 Paradigms of Architectural Conservation in Contemporary Iran پارادایم‌های حفاظت معماری در ایرانِ معاصر 19 34 148807 10.22034/bagh.2022.290166.4918 FA مهناز پیروی دکتری معماری دانشکدۀ معماری و هنر، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. محمدباقر کبیرصابر استادیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-0101-4848 محمدرضا پاکدل فرد استادیار دانشکدۀ معماری و هنر، گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0001-8424-7235 عادل فردوسی استادیار دانشکدۀ فنی و مهندسی، گروه عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2021 06 20 Problem statement: With respect to the multidisciplinary nature of architectural conservationbeing underlined in the international charters, a proper roleof an architect, one of the specialists contributing to this profession, has a positive impact on the success of conservation measures. However, after the introduction of the scientific conservation concepts in Iran, the performance of the architect in this profession became relatively weak compared to what was expected from this expertise in architectural conservation. It seems that determinants in contemporary conservation paradigms have weakened this performance. Research objectives: The purpose of this study was to investigate the effect of paradigm changes in architectural conservation in Iran on the performance of the architectafter the introduction of scientific conservation. Research method: This research employshistorical and causal methods, which are among the subcategories of qualitative research. Conclusion: In the traditional conservation period in Iran, the prevailing paradigm prioritizing social ideals required cultural performance from the architects that is their main task in conservation. However, withthe introduction of scientific conservation and the superiority of other ideals in the dominant paradigm, social values were neglected, and the need for the architect’s cultural performance was eliminated.The long persistence of this paradigm weakened this ability of the architect. Despitethe introduction of the culturalist paradigm since the beginning of the last decade of the 20th century, the majority of the architectural scientific community has not yet been able to perform their cultural role, and this paradigm has not been established. However, due to the efforts of a small group of architects in approachingthe culturalist paradigm, the present era can be considered a period of transition. In the current conditions, a more serious definition of the architect’s position in the field of conservation, training of architects for cultural performance, and proper use of these abilities will play an effective role in the coordination of the majority of architects with the few pioneer architects and establishment of the culturalist paradigm. بیان مسئله: بر اساس ماهیت چندرشته‌ای «حفاظت معماری» که در منشورهای اخیرِ بین‌المللی، بدان تأکید شده، نقش‌آفرینی مطلوب معمار به عنوان یکی از تخصص‌های مشارکت‌کننده در این حرفه، در موفقیت اقدامات حفاظت معماری مؤثر است. اما به دنبال رویارویی ایران با مفاهیم حفاظت علمی، عملکرد معمار در این حرفه، نسبت به عملکرد این تخصص در آفرینش‌های معماری، دچار ضعف نسبی شد که به نظر می‌رسد، مؤلفه‌هایی در پارادایم‌های حفاظت، بر این ضعف، تأثیرگذار بوده‌اند. هدف پژوهش: بررسی تحولات پارادایمی حفاظت معماری در ایران از منظر تأثیر آن بر عملکرد معمار، پس از مطرح‌شدن حفاظت علمی بوده ‌است.‌ روش پژوهش: این پژوهش با روش‌های تاریخی و علّی از زیرمجموعه‌های پژوهش کیفی انجام شده است. نتیجه‌گیری: در دورة حفاظت سنتی در ایران، اولویت‌داشتنِ تأمین ایده‌آل‌های اجتماعی در پارادایم غالب، از معمار عملکرد فرهنگی طلب می‌کرد. اما با مطرح‌شدن حفاظت علمی و برتری‌یافتن ایده‌آل‌های دیگری در پارادایم غالب، توجه به ارزش‌های اجتماعی در سایه قرار گرفته و لزوم عملکرد فرهنگی معمار منتفی شد. تداوم طولانی‌مدتِ این پارادایم، سبب شد که تکلیف اصلی معمار در حفاظت فراموش شده و توانایی انجام آن تضعیف شود. به طوری که با وجود مطرح‌شدن پارادایم فرهنگ‌گرا از اوایل دهة 70، هنوز اکثریت جامعة علمی معماری، توانایی عملکرد فرهنگی نداشته و این پارادایم جایگاه خود را پیدا نکرده است. اما به علت تلاش قشر معدودی از معماران برای تقرب به پارادایم فرهنگ‌گرا، مقطع حاضر را می‌توان دورة گذار به شمار آورد. در شرایط حاضر، تعریف جدی‌ترِ جایگاه معمار در امر حفاظت، آموزش عملکرد فرهنگی برای این تخصص و بهره‌گیری صحیح از توانایی‌های معمار، در همسوشدن اکثریت معماران با قشر معدود پیشرو و باب‌شدن پارادایم فرهنگ‌گرا نقش مؤثری خواهد داشت.

https://www.bagh-sj.com/article_148807_ef4a4478a34790dc5b778bdf98435955.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 Mechanism of the Effect of Urban Form and Land Use on Transportation and Air Pollution in Tehran مکانیسم تأثیر شکل شهری و کاربری زمین بر حمل و نقل و آلودگی هوای کلانشهر تهران 35 46 150325 10.22034/bagh.2022.323127.5086 FA امیر قهرمانلو پژوهشگر دکتری برنامه ریزی حمل و نقل، دانشکدۀ مهندسی عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمود صفارزاده استاد، برنامه ریزی و مهندسی حمل و نقل، دانشکدۀ مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. علی نادران استادیار، مهندسی حمل و نقل، دانشکدۀ مهندسی عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. حسن جوانشیر استادیار، مهندسی صنایع، دانشکدۀ مهندسی صنایع، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2022 01 04 Problem statement: Air pollution is one of the major challenges of urban management in Tehran. Nowadays, the problem of air pollution and traffic congestion in the metropolis of Tehran, like most major cities in the world, is quite concerning. Land use and transportation are two main sectors that have a maximum contribution to environmental pollution. Research objective: The impetus of this article is to investigate the urban land use efficiency, the distribution of land use, and their impact on transportation and pollutants. For this purpose, the following question was raised: What has been the impact of urban land-use efficiency and distribution of land use in Tehran on transportation and air pollution over the last two decades? Research method: The present paper is a real-life case study for which data was collected through documentary-library, municipal data, and satellite images. In this study, Landsat satellite images, ENVI 5.3, ArcGIS 10.8, Google Earth Pro, and SPSS 24 were used. Conclusion: The results of this study indicate the expansion of Tehran, the loss of vegetation,and their transformation into built lands. Over the past two decades, the growth of the built-up area in Tehranhas exceeded the population growth which indicates the inefficiency of the land during this period. In other words, the expansion of the city has been more towards the suburbs with low population density. The study of the correlation between land use types during the period 2004-2016 indicates the scattered growth of Tehran. In such situations, residents use more private cars, which increases traffic congestion, fuel consumption, and air pollution. بیان مسئله: آلودگی هوای تهران یکی از چالش‌‌های عمدة مدیریت شهری است. امرزوه مشکل آلودگی هوا و تراکم ترافیک درکلانشهر تهران مانند بیشتر شهرهای بزرگ کشورهای جهان بسیار نگران‌کننده است. در این میان کاربری زمین و حمل و نقل دو بخش عمده هستند که دارای بیشترین سهم در آلودگی محیط زیست می‌باشند. هدف پژوهش: انگیزة این مقاله، بررسی کارایی کاربری زمین شهری، نحوة توزیع کاربری‌ها و تأثیر آنها بر حمل و نقل و آلاینده‌ها است. بدین منظور این سوال مطرح شد که تاثیر کارایی کاربری زمین شهری و توزیع کاربری‌های شهر تهران بر حمل و نقل و آلودگی هوا در دو دهه اخیر به چه صورت بوده است؟ روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی بوده و گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی-کتابخانه‌ای، داده‌های شهرداری و تصاویر ماهواره‌ای انجام شده است. در این تحقیق از تصاویر ماهواره لندست و نرم‌افزارهای تخصصیENVI53، ArcGIS 10 ،Google Earth Pro وSPSS 24 استفاده شد. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش، بیانگر گسترش شهر تهران، از بین رفتن پوشش گیاهی و تبدیل آنها به اراضی ساخته‌شده است. شهر تهران طی دو دهة گذشته، از نظر مساحت ساخته شدة شهر رشد بیشتری نسبت به رشد جمعیت داشته است، که بیانگر ناکارآمدی زمین طی این دورة زمانی است. به عبارتی گسترش شهر بیشتر به سمت حاشیه با تراکم جمعیتی کم بوده است. بررسی همبستگی میان انواع کاربری زمین طی دورة زمانی2016- 2004، حاکی از رشد پراکندة شهر تهران است. در چنین شرایطی ساکنین بیشتر از خودرو شخصی استفاده می‌کنند که این امر باعث افزایش ازدحام ترافیکی، مصرف بالای سوخت و تشدید آلودگی هوا می‌شود.

https://www.bagh-sj.com/article_150325_308ee2da094d106db2f1754aec7af295.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 A StylisticAnalysis of the Bordersof Iranian Rugs in the 16thAD Century Based on Rug Weaving Centers سبک‌شناسی حاشیۀ قالی‌های ایران قرن دهم ه. ق. بر اساس مراکز قالیبافی 47 56 145716 10.22034/bagh.2022.286812.4890 FA رضوان احمدی پیام پژوهشگر دکتری پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. 0000-0002-9501-9534 عفت السادات افضل طوسی استاد تمام، گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. 0000-0002-6234-9238 اشرف السادات موسوی لر استاد تمام، گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. Journal Article 2021 05 18 Problem statement: The border of a rug asa frame of decorative systemsisindependent of its context and is a result of repeating a set of motifs with considerable visual capacities. The stable presence of borders with distinctive features in Safavid rugs can indicate the styles which define the context of each region’s productions. Therefore, the differences of borders in any of the weaving regions can be considered as the product identifier. In this regard, two questions have been answered; What styles do the decorative elements of 10th-century rugs represent in productions of different regions? How doesthe cultural-artistic situation of the weaving areas relate to the dominant styles on the borders of the rugs? Research objective:This study attempts to fill the gap onthe classification of rugs based on their borders. The main purpose of this study is to present the stylistic analysisof the rugs in the 10thAHcentury based on the borders’ differences to present the patterns of the original borderof each region to contemporary designers,who deal with regional rug designs. Research method:This is qualitative research using structural content analysis based on library and Internet data. Fifty-seven Safavid rugs belonging to the 10th century (the period of Shah Ismail and Shah Tahmasb kingdoms) were selected from documentary sources in a purposeful and non-random manner. Based on the most frequent linear structures extracted from the borders (thirty-eight samples), the styles in association with them were defined. Conclusion: By analyzing the visual systems governing the borders of the rugs, the dominant styles were introduced based on the dominant motifs (floral arabesque, cloudband arabesque, and animal fights) and dominant composition Ghalamdani, Pictorial,and Mayegan Herati). The continuity of a decorative motif or structure with various forms in the productions of different regions reinforced the idea that visual systems are identifiers influenced by the cultural backgrounds (religion, politics, and art) of the regions in which the art product has been developed. بیان مسئله: حاشیة قالی چهارچوبی از نظام‌های تزئینی مستقل از زمینة قالی و حاصل تکرار مجموعه نقوش، با ظرفیت‌های بصری قابل‌تأمل است؛ حضور پایدار حاشیه با خصایص متمایز در قالی‌های صفویه می‌تواند مُبیّن ارائة سبک‌هایی باشد که در چارچوب تولیدات منطقه‌ای تعریف شوند. بنابراین تمایزات حاشیه‌ها در هر گونه‌ای می‌تواند شناسة تولیدات قلمداد شود. در این راستا به دو پرسش پاسخ داده شده است: آرایه‌های تزئینی حاشیة قالی‌های قرن دهم ه. ق. نمایانگر چه سبک‌هایی در تولیدات مناطق مختلف هستند؟ موقعیت فرهنگی-هنری مناطق بافندگی چگونه با سبک‌های حاکم بر حاشیة قالی‌ها ارتباط می‌یابند؟ هدف پژوهش: با درنظرداشتن کم‌توجهی به حاشیه‌ها در طبقه‌بندی قالی‌ها، هدف اصلی از سبک‌شناسی قالی‌های قرن دهم ه. ق. براساس تمایزاتِ حاشیه، ارائة الگوهای اصیل حاشیة هر منطقه به طراحان معاصر در زمینة طراحی قالی‌های منطقه‌ای است. روش پژوهش: این پژوهش کیفی و به روش تحلیل محتوای ساختاری برپایة داده‌های کتابخانه‌ای و اینترنتی است. پنجاه‌و‌هفت قالی‌ صفویه متعلق به قرن دهم ه. ق. (دورة شاه‌اسماعیل و شاه‌طهماسب) به شیوة هدفمند و غیرتصادفی از منابع اسنادی استخراج شدند. برپایة پرتکرارترین ساختارهای خطی مستخرج (سی‌وهشت نمونه) از حاشیه‌ها، سبک‌های مرتبط با آن‌ها تعریف شد. نتیجه‌گیری: با تحلیل نظام‌های بصری حاکم بر حاشیة قالی‌ها، سبک‌های غالب براساس نقوش غالب (اسلیمی گل‌دار، اسلیمی ماری و تقابل‌های حیوانی) و ترکیب‌بندی غالب (قلمدانی، تصویری و مایگان هراتی) معرفی شدند. مداومت یک نگاره یا ساختار تزئینی با اشکال متنوع در تولیدات مناطق مختلف این گمان را قوت بخشید که نظام‌های بصری، شناسه‌های متأثر از پیشینه‌های فرهنگی (مذهب، سیاست و هنر) مناطقی هستند که محصول هنری در آن‌ها تکوین یافته است.

https://www.bagh-sj.com/article_145716_babd716a9a5712e6f519f297e2bda1c4.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 Photo Hermeneutics: Strategies and Approaches هرمنوتیک عکس و تحلیل جایگاه عناصرِ هرمنوتیکی در آن 57 68 145711 10.22034/bagh.2022.278124.4840 FA محمد حسن پور استادیار دانشکدۀ هنرومعماری دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. 0000-0002-1087-3994 ابوالقاسم نعمت شهربابکی مربی دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2021 03 21 Problem statement: To observe social conditions and situations in everyday life, photography has been actively and efficiently substituted by inactive visualization, as it has made it possible to consciously observe the daily events and analyze them through photographs. The interpretation and analysis of photographs related to human daily life requires methods that can lead to a better understanding of people’s beliefs and daily interactions. Such methods should be informed by the context and socio-historical structure of population issues.Hermeneutics is the knowledge of interpretation and hereupon, a hermeneutic analysis of photography facilitates studying target photographs with social themes and interpreting theirimplicit meanings based on the characteristics of linguistics, population interventions, intents and intentions, and also those social rules governing the creation of the photographs.The hermeneutics of photography means the interpretation and explanation of photographs within their socio-cultural context by an interpreter who has gained prior knowledge of the context by applying the effective factors of hermeneutic interpretation. Research objective: Basically, in hermeneutics, the way of understanding is under question, and so in addressing the photographic categories, hermeneutics deals with “the way of analytically understanding photo”. Therefore, the purpose of the hermeneutic analysis is to 1) identify the factors influencing the process of perceiving photography, 2) to explain the background conditions for this comprehension, 3) to determine the characteristics of the analytical context for the correct interpretation of photographs,4)to define the interpreter of the hermeneutics of photography, and finally to determine who/what has a more reliable position in the photography? Research method: In this study, the hermeneutic analysis of photography is based on the philosophical hermeneutical views of ‘Hans-Georg Gadamer’,andis constituted based on acareful examination of its hermeneutic elements, in creating the correct interpretation of the photo. In other words, the position of each of the elements of Gadamerian hermeneutic in analyzing the context (the concept of tradition, prejudgment, effective historical awareness, conversational logic, semantic horizon, author intent, and hermeneutics critique) is considered in the interpretation process of photography, and its position is raised based on a visual context. Conclusion:The hermeneutic analysis of photography can include all types of analysis, interpretation, and criticism of target photographs if the influential hermeneutic tools and elements in the analysis are applied accurately. Addressing the interpretive position of the hermeneutic elements will lead the hermeneutics of photography towards a more comprehensive and accurate analysis. بیان مسئله: برای مشاهدة موقعیت‌ها و شرایط اجتماعی در زندگی روزمره، عکاسی به صورتی فعال و کارآمد جایگزین دیدن غیرفعال شده و نگاه آگاهانه به رخدادهای روزانه و مطالعات تحلیلی زندگی روزانه را از طریق عکس امکان‌پذیرساخته است. تفسیروتحلیل عکس‌هایی که با زیست روزمرة انسانی سروکار دارند، نیازمند روش‌هایی است که بتواند براساس بافتاروساختار تاریخی-اجتماعی مقولات جمعیتی، به فهم بهتری از تعاملات و باورهای روزمرة مردمان بینجامد. هرمنوتیک، علم تأویل است و بنابراین، روش هرمنوتیکی تحلیل عکس این ویژگی مهم را در مطالعة عکس‌هایی با مقولات اجتماعی فراهم می‌آورد که تفسیر معانیِ ضمنیِ عکس‌ها را براساس شاخصه‌هایی چون زبان‌مندی، کنش‌های عاملان جمعیتی، قصدونیات، و قواعد اجتماعیِ مبتنی بر خلق عکس‌ها امکان‌پذیر می‌سازد. هرمنوتیک عکس یعنی تفسیروتأویل عکس توسط مفسری که درجهان فرهنگی-اجتماعی عکس زیسته، و آگاهی پیشینی از آن دارد، آن هم به واسطة بهره‌گرفتن از عوامل مؤثر تفسیرِ هرمنوتیکی. هدف پژوهش: اساساً درهرمنوتیک، چگونگی فهمیدن مورد پرسش است و بنابراین در مقولات عکاسانه، هرمنوتیک به «چگونگی فرایند فهم تحلیلی عکس» می‌پردازد. ازاین‌رو هدف تحلیل هرمنوتیکی این است که عوامل مؤثر در فرایند فهم عکس را مشخص کند؛ شرایط زمینه‌ایِ فهم عکس را تبیین و ویژگی‌ها و شاخصه‌های بستر تحلیل‌وتأویلِ درست عکس را پی‌ریزی کند؛ تأویلگرِ هرمنوتیکیِ عکس را تعریف کند و این‌که چه‌کسی اصولاً می‌تواند شرایط صادق‌تری را در هرمنوتیک عکس دارا باشد؟ روش پژوهش: در مقالة حاضر، روش تحلیل هرمنوتیکیِ عکس مبتنی بر آراء هرمنوتیک فلسفی هانس گئورگ گادامر و تدقیق عناصر هرمنوتیکی در خلق تأویل صحیح عکس خواهد بود. به عبارتی، جایگاه هر یک از عناصر هرمنوتیکیِ گادامری در تحلیل متن را (مفهوم سنت، پیش‌داوری، آگاهی مؤثر تاریخی، منطق مکالمه، افق معنایی، قصد مؤلف، و نقد هرمنوتیکی) در تأویل عکس مورد توجه قرار داده و جایگاه آن را براساس متنی تجسمی طرح می‌کنیم. نتیجه‌گیری: روش هرمنوتیک در تحلیل عکس، می‌تواند همة انواع تحلیل‌وتفسیرونقد عکس را شامل شود. به شرط آن‌که از ابزاروعناصر هرمنوتیکی مؤثر درتحلیل به‌درستی بهره ببرد. توجه به جایگاه تفسیریِ هریک از عناصر هرمنوتیکی، هرمنوتیک عکس را به سوی تحلیلی جامع‌تر و درست‌تر پیش خواهد برد.

https://www.bagh-sj.com/article_145711_efda742ca564aeb03f2e829e7e9f8d91.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 Unveiling the Concept of Spatial Resilience in Urban Design: A Systematic Qualitative Review تبیین انگاشت تاب‌آوری فضایی در طراحی شهری: یک مرور نظام‌مند کیفی 69 80 144854 10.22034/bagh.2022.285630.4884 FA مسعود شفیعی دستجردی دانشجوی دکترای طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-2703-0280 علی غفاری دکترای طراحی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. آزاده لک دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2021 05 10 Problem statement: In response to a wide range of challenges and problems arising from social and economic change, spatial resilience as a late theory of urban resilience is being developed and conceptualized in both theoretical and practical areas. However, the conceptual implications of spatial resilience, especially in the field of urban design, have not been clearly explainedyet and its implications in other fields have been used sparsely in the field of urban design. Research objective: Spatial resilience in many respects represents a new-multidimensional discourse approach to place-based urban resilience, where the urban system produces and reproduces adaptability and variability vis-a-vis change. This paper seeks to develop a general framework to create a resilient place based on the relationship between spatial resilience and urban design. Moreover, it aims to determine the conceptual framework for the urban spatiality of resilience. Research method: This study examines the spatial resilience literature based on the conceptual framework of the RPA. This study performed a systematic review of spatial resilience literature in four stages by searching the term “spatial resilience” in the Scopus database from 1973 to May 2020. Finally, 14 articles were selected for content analysis. Conclusion: Spatial resilience implies the place-based and local aspects of the urban system and its integration with higher scales. Intra- and inter-scale interactions and trade-offs transformability and adaptability, innovation and creativity, co-evolution, and place identity are the five influential features of spatial resilience.Beyond traditional resilience with an engineering approach, spatial resilience emphasizes the integration of resilience policies with other policies and programs that affect the nature of places and how they operate. بیان مسئله: در پاسخ به طیف گسترد‌ه‌ای از چالش‌ها و معضلات ناشی از تغییرات اجتماعی و اقتصادی، تاب‌آوری فضایی به عنوان نظریة متأخر تاب‌آوری شهری، هم در حوزة نظری و هم حوزة عملی در حال توسعه و مفهوم‌سازی است. با این وجود، دلالت‌‌های مفهومی تاب‌آوری فضایی به ویژه در حوزة طراحی شهری هنوز به طور مشخص تبیین نشده است و مفاهیم آن در سایر حوزه‌ها به طور پراکند‌ه‌ای در حوزة طراحی شهری به‌کار رفته است. هدف پژوهش: تاب‌آوری فضایی از بسیاری ابعاد بیانگر یک رویکرد گفتمانی نوین و چند‌بعدی در نسبت با تاب‌آوری شهری با تمرکز بر مکان است، جایی که سیستم شهری در مواجهه با تغییرات، ویژگی‌های تطبیق‌پذیری و تغییرپذیری را تولید و بازتولید می‌کند. این مقاله بنا دارد فصل مشترک‌‌های مفهومی و متقنی را برای فضایی‌بودن تاب‌آوری فراهم کند. هدف این مقاله تعریف چارچوب مفهومی تاب‌آوری فضایی در حوزة طراحی شهری و بینش‌‌های تأثیرگذار و کلیدی آن است. روش پژوهش: این پژوهش بر اساس چارچوب مفهومی مکان تاب‌آور (RPA) مطالعات تاب‌آوری فضایی را بررسی کرده است. در این پژوهش بررسی نظام‌مند تاب‌آوری فضایی تحقق یافته و در چهار مرحله از طریق جستجوی واژة «تاب‌آوری فضایی» در پایگاه داده اسکوپوس از سال 1973 تا آوریل 2020 انجام شده ‌است. نهایتاً 14 مقاله برای تحلیل محتوا انتخاب شدند. نتیجه‌گیری: فضایی‌بودن تاب‌آوری بر جنبه‌‌های مکانی و محلی سیستم شهری و یکپارچگی آن با مقیاس‌‌های فراتر تأکید دارد. تعاملات و تبادلات درون‌مقیاسی و بین مقیاس‌ها، تطبیق‌پذیری و تغییرپذیری، نوآوری و خلاقیت، هم‌تکامل بودن و هویت مکان از ویژگی‌ها و جنبه‌‌های پنج‌گانة تأثیرگذار تاب‌آوری فضایی است. تاب‌آوری فضایی ورای تاب‌آوری سنتی با رویکرد مهندسی، برای یکپارچه‌سازی و هم‌پیوندی سیاست‌‌های تاب‌آوری با دیگر سیاست‌ها و برنامه‌ها که بر ماهیت مکان‌ها و چگونگی عملکرد آن‌ها تأثیرگذارند اهمیت قائل است.

https://www.bagh-sj.com/article_144854_79da1bc5b645325f17b4f2003d87bde3.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 Art and the Possibility of Breaking Away From Subjectivism in Heidegger’s Perspective هنر و امکان گسست از سوبژکتیویسم از منظر هایدگر 81 88 145713 10.22034/bagh.2022.316216.5054 FA کامیار پورعالی پژوهشگر دکتری فلسفه هنر، گروه فلسفه، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. بیژن عبدالکریمی دانشیار گروه فلسفه، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. شهلا اسلامی استادیار گروه فلسفه، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2021 11 25 Problem statement: Like Friedrich Nietzsche, Martin Heidegger considers the history of metaphysics to be the history of the development of nihilism. However, in Heidegger’s view, the situation of modern man, what has made human beings homeless, unlike what Nietzsche said, is not a construction of an imaginary world which we have imagined to be real and valuable, and through which we have deemed our worldly life and natural needs worthless. Heidegger argues that true nihilism is where metaphysics, through its subjective approach, confuses the Being and the beings in the background of what comes into presence, that is, the remaining beings, and thus forgets even the question of Being. Heidegger,therefore, considers metaphysical subjectivism to be the main element in the nihilistic state of modern man. Accordingly, the present study examines the question of the possibility of breaking away from subjectivism as our philosophical necessity today. Research objective: In addition to answering the question of what nihilism, metaphysics, and subjectivism are in Heidegger’s thought, the present article seeks to provide a critical account of art as a means of breaking away from subjectivism. Research method: As to the content and objectives of this research, the descriptive method has been used. Conclusion: Based onHeidegger’s interpretation of Hölderlin’s poem Mnemosyne in the essay What Are Poets For?, as well as his description of Paul Cézanne’s work, it is argued that through allowing the presence of nothingness in the work of art, the artist not only prepares the scene for the occurrence of the truth of Being but also eliminates the dichotomy between Being and beings by informing us about the distinction and make it a mysterious unity, thus enabling us to break away from subjectivism. بیان مسئله:‌ مارتین هایدگر همچون فریدریش نیچه تاریخِ متافیزیک را تاریخِ بسطِ نیهیلیسم می‌داند. اما در نگرش او به انسان مدرن، آنچه موجب بی‌خانمانی انسان‌ها شده، ساختن جهانی خیالی چنان‌که نیچه گفته است نیست: جهانی خیالی که ما آن را حقیقی و ارزشمند تصور کرده، و به واسطة آن، زندگی این‌جهانی و نیازهای طبیعی خود را بی‌ارزش فرض کرده‌ایم. هایدگر معتقد است نیهیلیسمِ حقیقی آنجاست که متافیزیک به واسطة رویکرد سوبژکتیوِ خود، در پیش‌زمینة آنچه به حضور می‌آید یعنی موجودات باقی ‌مانده، «وجود» و «موجود» را با هم خلط کرده و در نتیجه حتی پرسش از «وجود» را نیز فراموش کرده است. ازاین‌رو هایدگر سوبژکتیویسمِ متافیزیکی را عاملِ اصلیِ وضعیتِ نیهیلیستیکِ انسانِ مدرن می‌داند. بر این اساس پژوهشِ حاضر، پرسش از امکانِ گسست از سوبژکتیویسم را به عنوانِ ضرورتِ فلسفی امروز ما مورد بررسی قرار داده است. هدف پژوهش: مقالة پیش‌رو بر آن است تا علاوه بر پاسخ به چیستی نیهیلیسم، متافیزیک و سوبژکتیویسم در اندیشة هایدگر، به سنجش هنر در مقام امکانی برای گسست از سوبژکتیویسم بپردازد. روش تحقیق: با توجه به موضوع و اهداف این پژوهش از روش توصیفی استفاده شده است. نتیجه‌گیری: با تکیه بر تفسیر هایدگر از شعر «مِنِه مِسین» از هولدرلین در مقالة «شاعران به چه کار آیند؟» و همچنین توصیفی که او ازکارهای پُل سزان ارائه می‌دهد، این موضوع طرح می‌شود که هنرمند با اجازه‌دادن به حضوریافتنِ عدم در کار هنری نه‌تنها صحنه را برای رخدادِ حقیقتِ وجود آماده می‌کند بلکه همزمان با آگاه‌کردن ما از تمایزِ میانِ «وجود» و «موجود» این دوگانگی را رفع کرده و به وحدتی رازآمیز بدل می‌کند و در نتیجه امکانِ گسست از سوبژکتیویسم را فراهم می‌آورد.

https://www.bagh-sj.com/article_145713_45f0a47d41e81a4ce010e31a325d8b1d.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 19 109 2022 06 22 A Critique of Urban Design Framework Services Description نقدی بر شرح خدمات چارچوب طراحی شهری 89 96 151468 10.22034/bagh.2022.319854.5093 FA کامران ذکاوت عضو هیئت علمی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2022 02 05 Urban Design Framework is a documentary qualitative study employing a process-oriented approach whose application requires a similar procedural planning process at the city level to comply with that. The absence of such a fundamental basis and the lack of systematic knowledge of the content and outcomes of this approach may lead to an inappropriate result that undermines its application. There are basic challenges in understanding the concept of the Urban Design Framework and the application of this approach as a whole. There is also a contradiction in the procedure of activities. Apart from that, its contents and outcomes are subject to ambiguity. However, the fundamental problem of this service description is its integration within the wider framework of the statutory planning document. Reviewed Urban Design Framework service description includes two levels of studies, whose incorporation into one toolkit is not only unnecessary but also inappropriate. The reason lies in the feasibility of procedures. A three-dimensional Master plan is a supplementary tool introduced in this toolkit, which has basic ambiguity in its title, content, and applications. The most important challenge posed by this Master plan is associated with a procedural aspect and refers to the timing of its application, which is supposed to happen at the same time as the Framework itself is being developed, without the participation of stakeholders, beneficiaries, and the interested groups. In addition, service description in this level (Master Plan) has posed challenges in terms of the content and the nature of outcomes. چارچوب طراحی شهری از گونة مطالعات و اسناد راهبر کیفی-کاربردی با رویکرد فرآیندمحور است که اصالتاً کاربرد آن نیازمند بسترهای رویه‌ای در انطباق با اسناد قانونی شهر است. فقدان وجود این بسترها و همچنین شناخت اصولی از محتوا و محصولات آن چالش‌هایی را سبب شده که کارآیی انجام آن را در عمل زیرسؤال برده است. شرح خدمات رایج جهت تهیة مطالعات چارچوب طراحی شهری در ایران دارای چالش‌های کلیدی در برداشت از مفهوم و جایگاه این سند و به‌ویژه دارای تناقض در بعد رویه‌ای و فرآیند اقدامات است. همچنین آن‌گونه که در بندها و فرازهای مطالعاتی ذکرشده، شرح خدمات مذکور دارای ابهام در محتوای محصولات آن است. لیکن مشکل اساسی و کاربردی آن، چالش در چگونگی انطباق با اسناد قانونی فرادست است. شرح خدمات مورد ارزیابی حاوی دو سطح مطالعات است که لزوم انجام آن در قالب یک بستة ابزار نه‌تنها ضرورتی ندارد بلکه از نظر رویه‌ای و تحقق‌پذیری نامیسر است. ابزار ثانوی که تحت عنوان «طرح جامع سه‌بعدی» معرفی شده است اساساً در عنوان، ماهیت و کاربرد، ابهامات بنیانی دارد. مهم‌ترین چالش طرح جامع سه‌بعدی در بعد رویه، انجام همزمان آن با مطالعات چارچوب طراحی شهری است. طی این شرح خدمات، طرح جامع در فقدان حضور و مشارکت مخاطبین آن تهیه می‌شود و علاوه بر این دارای مشکلاتی در فرآیند اقدامات است. این سطح از شرح خدمات دارای چالش و ابهام جدی در ماهیت و محتوای محصولات است.

https://www.bagh-sj.com/article_151468_e32cfbee4e86becaa8668765063becc8.pdf