پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023A Restudy of Culture-Led Regeneration Approach in Creative City Building; Developing an Analytical Framework for the Regeneration of Cultural and Creative Quarterبازخوانی رویکرد بازآفرینی فرهنگ-مبنا در ساخت شهر خلاق (تدوین چارچوب تحلیلی بازآفرینی قطب خلاق و فرهنگی)5149561610.22034/bagh.2019.148078.3766FAمریمپورذکریاکارشناس ارشد مرمت ابنیه و بافتهای تاریخی، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.0000-0003-0439-9584سمیهفدائی نژاد بهرامجردیاستادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران0000-0001-5761-8141Journal Article20180924Cities are the places to promote creativity and development. Cultural and spatial characteristics, historical background and social conditions are among the important factors for the variation of complexes in different cities. Historic context of cities has always played a significant role in the identification of urban life. This part of the city is the manifestation of cultural, economic and social dimensions of people who have lived in historical periods and recorded their cultural identity. The old and ancient fabric of cities due to its historical background and the presence of historically valuable elements, proper communication position, the placement of the main market of the city and its economic heart, has a unique value and place in the spatial and functional structure of the city. The main objective of this study is to identify the effective components in promoting community, culture through the design of a cultural creative quarter. To this end, by relying on a qualitative strategy and library studies and through a logical reasoning strategy, the main criteria for the regeneration of a cultural creative quarter have been chosen and the graph of the components of culture_led regeneration and creativity has been drawn up. Eventually, according to the common aspects of two categories of culture_led regeneration and creative quarters, the design criteria in the historical contexts are specified and the analytical framework of the research is presented. The results show that paying attention to the two categories of culture and creativity at the top of the design solutions leads to the cultural promotion of historical contexts as a creative quarter.بیان مسئله: شهرها مکانی برای پیشبرد خلاقیت و توسعه به حساب میآیند. محدودۀ فرهنگی شهرها تجلیگاه ابعاد گوناگون مردمانی است که هویت فرهنگی آن را به ثبت رساندهاند. فعالیتهای صورتگرفته در فضاهای عمومی محدودههای شهری نقش مؤثری در رشد خلاقیتهای جمعی ایفا میکند. برای پشتیبانی از این فعالیتها، توجه بسیاری از صاحبنظران به طبقۀ خلاق در شهرها معطوف شده است که به ظهور جنبش شهر خلاق منجر شد. اساس شهر خلاق بر مبنای عقایدی همچون فرهنگ، هنر و صنایع فرهنگی گذاشته شده است. <br />هدف پژوهش: هدف اصلی پژوهش شناسایی مؤلفههای مؤثر در ارتقای فرهنگ جامعه است به منظور پاسخگویی به این سؤال اصلی تحقیق که «اصول و معیارهای بازآفرینی فرهنگی در شهر خلاق از طریق ایجاد قطب خلاق و فرهنگی کداماند؟». این پژوهش سعی دارد تا با بررسی نظریات مطرحشده در حوزۀ صنایع خلاق و فرهنگی و رویکرد بازآفرینی فرهنگ-مبنا، معیارهای مؤثر در ارتقای محدودههای شهری را به منظور ایجاد قطب خلاق شناسایی کند. <br />روش پژوهش: با راهبرد کیفی و مطالعات اسنادی و کتابخانهای، نظریات مرتبط با حوزۀ مورد مطالعه بازخوانی و از طریق راهبرد استدلال منطقی، معیارهای اصلی بازآفرینی قطب خلاق و فرهنگی گزینش و نمودار ارتباط محتوایی بازآفرینی فرهنگ-مبنا و شکلگیری شهر خلاق ترسیم شده است. <br />نتیجهگیری: با توجه به تحلیلهای صورتگرفته معیارهای بازآفرینی محدودههای فرهنگی در قالب چارچوب تحلیلی پژوهش ارائه شده است. نتایج نشان میدهد که، باوجود مخالفتها و پیامدهای غیرمنتظره، راهکارهایی نظیر رونق اقتصاد فرهنگی، افزایش تسهیلات و ارتقای گردشگری خلاق به سرزندگی اجتماعی فضاهای عمومی و مشارکت شهروندان طبقۀ خلاق در توانمندسازی خودشان منجر خواهد شد.https://www.bagh-sj.com/article_95616_15cc8b2f826f698033d18de14873b275.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023Qaleh Iraj: An Investigation into its Defensive Wall Based on Archaeological Excavations (Autumn of 2017)ساختار معماری باروی قلعۀ ایرج با استناد به کاوشهای باستانشناسی (پاییز ۱۳۹۶)15289561710.22034/bagh.2019.160033.3889FAمحمدرضانعمتیاستادیار پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، تهران، ایرانمهدیموسوی نیااستادیار گروه باستانشناسی، دانشگاه نیشابور، خراسان رضوی، ایرانJournal Article20181229Problem Statement: Qaleh Iraj is one of the Sasanian archaeological sites in Tehran plain. The site is enclosed by arectangular defensive wall (rampart), 1470×1300m in dimension; thus, the surface area of the site would be aound 190ha. So far, field investigations have yielded no extensive architectural remains in this vast area enclosed by the wall.For this reason, the main objective of the present paperwould be to locate the architectural structures related to the living spaces of the inhabitants. In addition, the second query to answer would be the spatial organization of the architectural structures recovered within the Qaleh Iraj rampart.To answer the principal question, it seems, due to the lack of architectural remains in the vast are enclosed by the wall and regarding the fact that such remains are abundant within the defensive wall itself, the inhabitants were probably living within the structures (numerous rooms) built inside the huge defensive wall itself and not in the whole site. To answer the second question about the spatial organization, it seems, according to the field studies, the architectural spaces were systematically builtwithin the entire defensive wall of Qaleh Iraj, including stunning 828 similar rooms, one all-embracing corridor, 148 watch-towers, and some exterior arches.<br />Aims: This research was conducted in order to search for the living spaces of the inhabitants of Qaleh Iraj. Due to the fact that they were absent in the whole 190ha area enclosed by the wall, the huge defensive wall was chosen for archaeological excavations. After the discovery of abundant architectural remains within the defensive wall itself, these remains were examined thoroughly. Finally, some hypotheses were offered for explaining the spatial organization of the architectural structures.<br />Methodology: In this research, descriptive-analytical method was used to answer the questions of the study. In the first step, the architectural remains that discovered from the field investigationsweredescribed and then, by putting the jigsaw puzzle pieces together as a whole, archaeological examinationsweredonein order to develop hypotheses on thespatial organization of the defensive wall elements.<br />Results: The presence ofarchitectural remains within the defensive wall or rampart of Qaleh Iraj was unknown previously. Field excavations indicated that the defensive wall itself contained numerous rooms and a corridor and these were built for the sake of living of the inhabitants. As a result of the mentioned archaeological discoveries in Qaleh Iraj, it is now clear that the architectural structures such as rooms were built all over the defensive wall, executed in a similar fashion.The remains within the defensive wall include rooms, a corridor, watch-towers, and exterior arches. In addition to what mentioned, it seems the architectural system was changed in the later phases possibly due to security reasons.بیان مسئله: قلعۀ ایرج یکی از محوطههای دورة ساسانی ایران در دشت تهران است. این محوطه با باروی مربع-مستطیلی به ابعاد ۱۴۷۰×۱۳۰۰ متر محدود شده است. تا کنون در مطالعات میدانی هیچگونه بقایای آثار گستردة معماری از فضای درون محوطه یافت نشده است. از این رو نوشتار حاضر در وهلۀ اول تلاش میکند به این پرسش پاسخ دهد که «۱. ساکنان این محوطه، با قریب به ۱۹۰ هکتار وسعت، در کدام بخش از محوطه سکونت داشتهاند؟». پرسش مهم دیگر این است که «۲. نحوۀ نظم فضایی بقایای معماری در قلعۀ ایرج چگونه است؟». در پاسخ به این دو پرسش ۱. با توجه به نبود بقایای معماری در فضای درون محوطه و فراوانی بقایای معماری بر روی باروی قلعۀ ایرج، گمان میرود سکونت در این محوطه روی سازههای معماری بارو بوده است. به علاوه، ۲. با استناد به مطالعات میدانی، فضاهای معماری روی بارو به صورت نظاممند در سراسر باروی قلعۀ ایرج دیده میشود و شامل ۸۲۸ اتاق یکسان، راهروی سراسری، ۱۴۸ برج دیدبانی و طاقهای بیرونی است. <br />هدف: در نوشتار پیش رو تلاش میشود با استناد به دادههای باستانشناسی قلعۀ ایرج، در وهلۀ اول وجود بقایای معماری روی باروی محوطه اثبات شود و در مرحلۀ بعد، کیفیت فضاهای معماری بارو ارزیابی و راجع به انتظام فضایی آن فرضیههایی ارائه شود.<br />روش: در تحقیق حاضر از روش توصیفی-تحلیلی برای رسیدن به اهداف پژوهش استفاده شده است. در ابتدا بقایای معماری و عناصر فضایی کشفشده از مطالعات میدانی قلعۀ ایرج توصیف شده است و در ادامه، با قراردادن این عناصر فضایی در کنار یکدیگر و یافتن یک کلیت، تحلیل و ارزیابی باستانشناسی انجام شده است تا بتوان راجع به ساختار بارو و نظم فضایی آن گمانههایی مفروض ارائه داد.<br />نتیجه: پیشتر کیفیت بقایای معماری روی باروی محوطه مبهم و تا حدودی نامشخص بود. به نحوی که گمان میرفت روی باروی قلعۀ ایرج ساختوسازهای معماری وجود نداشته است. در نتیجة آخرین مطالعات میدانی باستانشناسی در قلعۀ ایرج، مشخص شد که نهتنها روی باروی قلعۀ ایرج بقایای آثار معماری وجود دارد، بلکه با ترکیب دادههای کاوش و بررسیهای باستانشناسی، سازههای معماری در تمام بخشهای باروی قلعۀ ایرج به صورت همسان اجرا شده و شامل اتاقها، راهروی سراسری، برجهای دیدبانی و طاقهای بیرونی است. به علاوه، این انتظام معماری در فازهای متأخرتر به دلایل احتمالاً امنیتی تغییر کرده است.https://www.bagh-sj.com/article_95617_a04c1465a46e6d9d57ed78c1810465da.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023The Comparative Study of Ritual and Cultural Symbols in the Landscaping of Persian and Chinese Gardensمطالعۀ تطبیقی رمزهای آیینی و فرهنگی در منظرپردازی باغهای ایرانی و چینی29429561810.22034/bagh.2019.135996.3633FAمهدیحقیقت بیناستادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانسانازعلیدوستپژوهشگر دکتری معماری منظر، دانشکده هنرومعماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20180630Problem statement: The three factors of culture, tradition, and religious beliefs have been amongst the most effective factors in ancient civilizations including Iran and China. In the mentioned civilizations, these factors have been embodied in various forms and had special importance in defining the spatial identity of various spaces including the gardens. In this regard, this comparative study is aimed to investigate how the ritual and cultural concepts affect the formation of the symbols and physical spaces of the gardens of these two civilizations is the main objective of this research. <br />Objectives: The main objective of this paper is the identification of the symbols used in the physical structure of Persian gardens (Islamic era) and Chinese gardens (Tao and Buddha) and their relationships with the ritual and cultural beliefs of these two civilizations. <br />Research Methodology: This is a qualitative research and also interpretative-historical method in data collection and logical reasoning method in data analysis. This study has been conducted with a layered approach and focus on the effect of the symbols derived from religious beliefs. In this way, at first, the symbols, their types and appearance and exhibition manners in Persian gardening and then in Chinese gardening have been investigated and then due to the relationship between the utilized symbols and religious beliefs of the civilization and their creators, a comparative study of symbols has been carried out in Persian and Chinese gardens. <br />Conclusion: The results of this research show that the Persian and Chinese gardens from the beginning of their formation have faced various methods according to the existing differences in the attitude to nature, ritual and cultural roots and climate factors and their effect on the appearance of general and specific symbols. It seems that the Chinese gardening has used the symbols s as a reminder of the powers and hidden forces in the nature and universe with the approach of nature sanctification; while, in the Persian gardening, symbols are used with specific (holy) wisdom vision to remind paradise and God’s power in the creation of nature and the world.بیان مسئله: سه عامل فرهنگ، آداب و رسوم و باورهای مذهبی مؤثرترین مؤلفههای تأثیرگذار بر تمدنهای کهن از جمله ایران و چین بوده است. این مؤلفهها در تمدنهای مذکور به صورتهای مختلف تجسم یافته و در تعریف هویت مکانی فضاهای مختلف از جمله باغها از اهمیت ویژهای برخوردار بوده است. در این راستا انجام مطالعۀ تطبیقی جهت بررسی چگونگی تأثیر مفاهیم آیینی و فرهنگی در شکلگیری رمزها و فضاهای کالبدی باغسازی این دو تمدن مسئلۀ اصلی این تحقیق است.<br />هدف: هدف اصلی این مقاله، شناخت رمزهای بهکاررفته در ساختار کالبدی باغهای ایرانی (دورۀ اسلامی) و باغهای چینی (دورههای تائو و بودا) و چگونگی ارتباط آن با باورهای آیینی و فرهنگی این دو تمدن بوده است. <br />روش تحقیق: این پژوهش از گونه پژوهشهای کیفی است که در مرحلۀ جمعآوری اطلاعات از روش توصیفی_تحلیلی و تفسیری_تاریخی و در مرحلۀ تجزیه و تحلیل دادهها از روش استدلال منطقی بهره گرفته است. این مقاله با نگاهی لایهای و با تمرکز بر تأثیر رمزهای برگرفته از باورهای مذهبی انجام شده است. در این راستا ابتدا به بررسی رمزها، انواع آن و چگونگی ظهور و نمایش عناصر نمادین در باغسازی ایران و سپس چین پرداخته شده و با توجه به وجود ارتباط میان رمزهای استفاده شده با باورهای مذهبی تمدن و سازندگان آن، به مطالعۀ تطبیقی لایههای رمزگانی در باغهای ایران و چین پرداخته شده است. <br />نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که با توجه به تفاوتهای موجود در نگاه به طبیعت، ریشههای آیینی و فرهنگی، عوامل اقلیمی و تأثیر آن بر ظهور رمزهای عام و خاص، باغهای ایرانی و چینی از آغاز شکلگیری خود با روشهای متفاوتی روبهرو بودهاند. چنین به نظر میرسد که باغسازی چینی با رویکرد تقدیس طبیعت، از نمادها و نشانههایی برای یادآوری قدرتها و نیروهای نهفته در طبیعت و دنیا استفاده کرده است. درحالیکه در باغسازی ایرانی نمادها و نشانهها در راستای نگاه آیهای به طبیعت و در جهت یادآوری بهشت و قدرت خداوند در خلق طبیعت و دنیا است.https://www.bagh-sj.com/article_95618_8d5a207bbc332d3496eddfd0bb88a45e.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023An Inter-Textual Reading and Interpretation of Pomegranate Motif in Contemporary Jewelry of Iran Based on Archeological Pretextsخوانش بیشمتنی نقشمایۀ انار در زیورآلات ایرانی43589561910.22034/bagh.2019.136860.3659FAشقایقچیتسازپژوهشگر دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایراناحمدندایی فرددکتری طراحی صنعتی، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانبهمننامورمطلقدکتری ادبیات تطبیقی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20180711Problem Statement: The imitation or inspiration from the ancient artworks has a long history in the making of new and innovative works. Similarly, the art of Iranian jewelry as one of Iran’s richest arts is no exception. In the present research pomogrenate motif has been chosen, due to the importance of pomegranate motifs in Iranian culture, the repetition of this motif in the context of ancient artifacts of different periods, the repetition and rejoinder of this motif in recent decades in contemporary body of numerous kinds of art.<br />Purpose: The aim of this article is to study the relationship between represented pomegranate forms in contemporary jewels and the historical texts about ancient jewelry inspired by pomegranate motif. The present paper seeks to answer the question of how the connection of contemporary jewelry with its ancient text is explained; and, in the process of adapting these works, what changes are made in the process of adopting these works as ancient jewelry inspired from the motif, pomegranate.<br />Reserarch hypothesis: This research is based on a descriptive and adaptive approach, which has been carried out with the help of the method of Trans textuality and the Hyper textuality approach.<br />Conclusion: Contemporary artists has proceeded by preserving the form of pomegranate, disrupting symmetry, using negative and positive spaces, combining various materials with jewelry to represent the shape of pomegranate in contemporary jewelry. The relationship between previous and future texts in jewelry in different spreads of incorporation, assertion and derivation has taken place in two categories of change and imitation.بیان مسئله: تقلید و الهام از آثار هنری گذشتگان، در شکلگیری اثری نو و خلاقانه قدمتی طولانی دارد. زیورآلات نیز به عنوان یکی از هنرهای غنی ایرانزمین، از این قاعده مستثنی نیست. زیورآلات فارغ از مفهوم سرمایهای، همواره ابزاری برای بازتاب هویت فرهنگی جوامع است و نقشی بارز در مراسم آیینی یک جامعه، باورهای مردم در گذشته و شناخت اندیشههای آنان ایفا میکند. در جستار حاضر با توجه به اهمیت نقشمایۀ انار در فرهنگ ایرانزمین، تکرار این نقشمایه در متن زیورآلات باستانی ادوار مختلف و رجعت به این نقشمایه در زیورآلات معاصر، آرایۀ پرکاربرد انار انتخاب شده است.<br />هدف: هدف از این پژوهش، مطالعه و بررسی چگونگی ارتباط فرمهای بازنماییشدۀ انار، در زیورآلات معاصر و پیشمتنهای برگرفته آنها در زیورآلات باستانی است. جستار حاضر در راستای پاسخ به این سؤال است که ارتباط زیورآلات معاصر با پیشمتنهای خود چگونه تبیین میشود؟ در فرآیند اقتباس این آثار از زیورآلات باستانی ملهم از نقشمایه انار چه تغییراتی صورت گرفته است؟<br />روش تحقیق: این پژوهش با هدف بنیادی به شیوۀ توصیفی– تحلیل و تطبیقی است که با روش ترامتنیت و رویکرد بیشمتنی صورت گرفته است.<br />نتیجهگیری: در جمعبندی نتایج این پژوهش چنین به نظر میرسد، هنرمندان معاصر با حفظ ماهیت انار با تغییرات فرمی، برهمزدن تقارن، استفاده از فضاهای منفی و مثبت، ترکیب رسانههای مختلف با زیورآلات، به بازنمایی فرم انار در پیکرۀ زیورآلات معاصر مبادرت ورزیدهاند. ارتباط میان متنهای پیشین و پسین در زیورآلات با گسترههای متفاوت برگرفتگی، صراحت و اشتقاق در هردو دستۀ تغییری و تقلیدی به وقوع پیوسته است.https://www.bagh-sj.com/article_95619_04df83e7d463ec4716c6ae28455f480d.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023Narrative of the Other:
Approaching “The Other”, Studying Iranian Contemporary Architecture (From Architects’ Point of View)روایت «دیگری» فهم معماری معاصر ایران در مواجهه با دیگری (از منظر معماران)59729562110.22034/bagh.2019.189611.4155FAسیده صدیقهمیرگذار لنگرودیپژوهشگر دکتری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-4684-2759ویدانوروز برازجانیعضو هیئت علمی گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانبهروزمنصوریعضو هیئت علمی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدضیمراناستاد مدعو، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-1279-5413Journal Article20190611Problem statement: Iranian contemporary architecture has consistently been subject to the criticism and analysis of thinkers and architects alike due to its numerous problems. One of these problems, unanimously expressed by influential figures, is the lack of identity. Dealing with the concept of “self” cannot sufficiently resolve current issues. “I” alone, may not act on its own, and requires the presence of “the other” in order to add meaning to action. Neglecting the concept of “the other” in the contemporary architecture has brought about a state of disintegration whereby the architecture seems to have lost image of itself as a manifold issue.<br />Aim and Research method: The present study seeks to examine the concept of “the other” in architecture and attempts to respond to the question “In architects’ and theorizers’ opinions, what “the others” are imagined and envisaged by Iranian contemporary architecture and via interaction with what forces are the images shaped?”. The nature of the current study is qualitative, and, in terms of research purpose, it is interpretive. The methodology includes open coding and axial coding, so as to address the way we deal with “the other” and to generate new insight. <br />Conclusion: The findings demonstrate that the views of the majority of Iranian architects and theorizers about “the other” can be classified into six categories “namely past ideas”, “people”, “market”, “government”, “the West”, “context”.بیان مسئله: معماری معاصر ایران همواره در بوتۀ نقد و تحلیل متفکران و معماران قرار داشته است، زیرا با مشکلات عدیدهای روبهروست. یکی از این مشکلات، که در دیدگاه بزرگان بهطور مشترک بیان میشود، فقدان هویت است. در چنین بستری، پرداختن به مسئلۀ «من، خود، خویشتن و هویت» نمیتواند بهتنهایی مشکلگشای مسائل امروز باشد. زیرا شناخت ما از خود در رویارویی با دیگری شکل گرفته است. «من» بهتنهایی نمیتواند موجد اثر باشد، ناگزیر باید «دیگری» نیز در تقابل با آن حضور یابد تا واجد مفهوم شود. توجهنکردن به مفهوم «دیگری» در معماری معاصر ما باعث شده است که درکی عمیق از «من» بهمثابۀ امرِ بنیادین هویتمحورحاصل نشود و عارضۀ چندپارگی و چهلتکهبودن در همۀ زمینهها و به ویژه معماری حادث شود.<br />هدف و روش تحقیق: این پژوهش در پی بررسی مفهوم «دیگری» در مواجهه با معماری است و سعی دارد به این پرسش پاسخ دهد که «معماری معاصر ایران از دیدگاه معماران و صاحبنظران چه «دیگری» هایی را برای خود متصور است و در تعامل با چه نیروهایی صورتبندی میشود؟». این تحقیق به لحاظ «ماهیت» پژوهش، از گونه تحقیقات «کیفی» و نوع دادهبنیاد و، به لحاظ «قصد» از پژوهش، «تفسیری» است که شیوۀ مواجهۀ ما با «دیگری» را درک و بینش جدیدی تولید میکند. بدینترتیب یافتههای آن در بهبود دانش موجود دربارۀ موضوع مورد مطالعه بهکار میآید (دانشافزایی)، بنابراین «نتایج» آن «خالص» است. «منطق» پژوهش «استقرایی» بوده و روش تحلیل دادهها نیز شامل کدگذاری باز و کدگذاری محوری است. <br />نتیجهگیری: این پژوهش نشان میدهد که دیدگاه اغلب معماران ایرانی درمورد مفهوم «دیگری» را میتوان در شش صورت «ایدههای گذشته»، «مردم»، «اقتصاد»، «حکومت»، «معماری جهان» و «زمینه» دستهبندی کرد.https://www.bagh-sj.com/article_95621_498e89ee23fcf3807e8723265b5c9fba.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرباغ نظر1735-9635167720191023Analyzing the Latent Logic of Inclusive Design in Vernacular Architecture of Iran with the Approach of Sustainability;
Case Study: 12th District of Tehran (Safavid Fence)واکاوی منطق پنهان طراحی همهشمول در معماری بومی ایران با رویکرد پایداری؛ مطالعۀ موردی: منطقۀ 12 تهران (حصار صفوی)73889565110.22034/bagh.2019.143940.3731FAلیدااسلامیگروه معماری، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانحمیدماجدیگروه شهرسازی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانایرجاعتصامگروه معماری، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20180819Statement of the problem: Demographic and climate changes are the main challenges in the present century. Since the 1970’s, the sustainable development and complete inclusive design has been raised as an answer to these challenges. However, the inefficiency of the architectural spaces is still a controversial issue. Although the vernacular architecture has been responsive to the public needs, at the present era, this architecture has been neglected due to not keeping up with the developments of time. <br />Research hypothesis and questions: It seems that by analyzing the universal design and sustainable development key criteria as well as the vernacular architecture resuscitation, we can develop the effective patterns of architecture that can contribute to the universality of spaces and their sustainability. Now, the critical question is arisen that according to the needs of vernacular architecture, which one of the criteria of the inclusive design has the ability to be applied in the sustainable vernacular architecture. <br />Objectives: This is an attempt to identify the convergence or divergence level of the vernacular architecture components and universal design and tries to develop an interactive pattern that is in accordance with the universal design criteria and current ecological needs can be applied in the sustainable vernacular architecture. <br />The research methodology of this paper is a descriptive-analytical and is based on the content analysis technique using qualitative-quantitative mixed approach. That is to say, at first, the architectural interaction pattern in compliance with the criteria of vernacular architecture, complete inclusive design, and sustainable development were developed qualitatively and then the relationships of the key criteria in this pattern and the share of each in the interactive system was determined. In this study, the Safavid fence in the district 12 of Tehran was selected as of the research and simultaneously, the qualitative and quantitative data were gathered through a questionnaire. <br />The interactive model we developed based on the qualitative data included six factors as resilience, contextualize, universal usage, comfort, law, and management. Analysis of the quantitative data showed that resilience had the biggest share in the interactive system.بیان مسئله: تغییرات جمعیتی و اقلیمی به عنوان اصلیترین چالشهای پیش روی بشر در قرن حاضر به شمار میروند. از دهۀ 1970، توسعۀ پایدار و طراحی همهشمول در پاسخ به این تغییرات مطرح شدند؛ اما با وجود این دو نظریه، مسئلۀ ناکارآمدی فضاهای معماری همچنان موضوع بحث محافل علمی است. این در حالی است که معماری بومی، درگذشته به عنوان معماری پاسخگو به نیازهای عموم مردم مطرح بوده؛ اما در عصر کنونی این معماری به دلیل دورماندن از تحولات زمانه مورد بیتوجهی قرارگرفته است.<br />فرضیه و پرسشهای تحقیق: به نظر میرسد با واکاوی در اصول طراحی همهشمول و شناخت معیارهای کلیدی توسعۀ پایدار و شاکلۀ معماری بومی و احیای آن، میتوان به الگوهایی از معماری دست یافت که بر همهشمولی فضاها و پایداری آنها مؤثر باشند. همچنین به نظر میرسد تقویت اصل انعطافپذیری فضاها بیشترین تأثیر را بر همهشمولی آنها دارد. حال این پرسش کلیدی مطرح است که کدام یک از معیارهای طراحی همهشمول با توجه به نیازهای کنونی بومگرایی قابلیت اعمال در معماری بومی پایدار را دارد و نیز کدام یک از معیارهای معماری بومی را میتوان در طراحی همهشمول به کار گرفت.<br />هدف: این مقاله با هدف شناسایی میزان همگرایی یا واگرایی مؤلفههای معماری بومی و طراحی همهشمول تدوین شده و درصدد است تا به الگویی تعاملی دست یابد که در تطابق با معیارهای طراحی همهشمول و نیازهای کنونی بومگرایی بوده و قابلیت اعمال در معماری بومی پایدار را داشته باشد.<br />روش تحقیق: روش تحقیقِ این مقاله روش توصیفی-تحلیلی و متکی بر فن تحلیل محتواست که با رویکرد کیفی _کمی مورد مطالعه قرارگرفته است. بدین معنا که ابتدا الگوی تعاملی معماری در تطابق با معیارهای سه مقولۀ معماری بومی، طراحی همهشمول و توسعۀ پایدار به روش کیفی تدوین شده و سپس ارتباط معیارهای کلیدی در این الگو و سهم هریک در نظام تعاملی به روش کمی تعیین شده است. در این مطالعه، حصار صفوی در منطقۀ 12 تهران به عنوان بستر مکانی پژوهش انتخاب شده و همزمان نسبت به جمعآوری دادههای کمی و کیفی در قالب پرسشنامه اقدام شده است.<br />نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد در الگوی تعاملی حاصله از روشهای کیفی پژوهش، شش عامل کلیدی تابآوری، زمینهگرایی، استفادۀ همهشمول، راحتی، حقوق و مدیریت دخیل هستند و مطابق نتایج کمّی تابآوری بیشترین سهم در نظام تعاملی را داراست.https://www.bagh-sj.com/article_95651_4af3d3800682906c70262669d37d962e.pdf