پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 15 60 2018 05 22 Sohrab Shahid Saless and Acinema in Iran (Case study: A simple event and Still Life) سهراب شهید ثالث و ناسینما در ایران؛ مطالعه موردی : فیلم‌هایِ "یک اتفاقِ ساده" و "طبیعتِ بی جان" 29 36 62763 10.22034/bagh.2018.62763 FA حامد سلیمان زاده پژوهشگر دکتری پژوهش هنر. پژوهشکده هنر ، معماری و شهرسازی نظر تهران. مجید سرسنگی دکتری ادبیات نمایشی. دانشیار گروه هنرهای نمایشی دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران. 0000-0001-8746-661X Journal Article 2018 05 21 Statement: Sohrab Shahid Saless is one of the most important directors of Iranian cinema during the pre-Islamic era. He was able to establish a new stream of Iranian cinema with his works of cinema, including films (A simple event) and (Still life). Slowly The elements of Shahid Saless’s cinema are based on unusual cinema that can be considered close to the interpretation of French contemporary philosopher Jean-François Lyotard. Lyotard believes that if we interpret the cinema as writing with motion, then two categories of movements (excessive movement) and (excessive stagnation) are considered to be nasty, because in fact the rejection of all that is We know the contractual rules of the film in the cinema. These two types of moves can even be recognized and emphasized in certain scenes of the films. The cinema of Sohrab Shahid Saless is a cinema that according to the historical, cultural, social, political and economic foundations of the 50s, 60s and 70s, has a different course with the cinema of the body or the mainstream of Iran, and has succeeded in following the principles of Lyotard’s nobility and The rule (excessive stagnation) and (non-returning or libidical) in the design of elements of narrative and lightweight is a new expression in the cinema. <br />Purpose: To introduce Shahid Saless’s cinema as a manifestation of the presence of stream (Acinema) in Iran <br />Research method: The research methodology of this paper is based on descriptive-analytical approach and the library method has been used in collecting information. <br />Conclusion: Sohrab Shahid Saless, with an emphasis on the realist world-wide process of national-cultural-nationalist struggles against imported thinking from the vulnerable economy, as well as the movement based on the persistence of Iranian-Islamic mysticism, created a new intolerance in Iran. The films (a simple event) and (still life), produced in the years 1974 and 1976 by Sohrab Shahid Saless are successful examples of the current (Acinema) flow in Iran. بیان مسئله: سهراب شهید ثالث، از جمله مهمترین کارگردانهایِ سینمای ایران در دوران پیش از انقلاب اسلامی است که توانست با آثار سینمائی خود از جمله فیلم‌های (یک اتفاق ساده) و (طبیعت بی جان)، جریان جدیدی را در سینمای ایران پایه گذاری کند. مؤلفه های سینمای شهید ثالث برگرفته از سینمای نامتعارفی است که می توان آن را نزدیک به تعبیر (ناسینما) از ژان فرانسوا لیوتار – فیلسوف معاصر فرانسوی- دانست. لیوتار معتقد است اگر سینما را معادلِ (نوشتن با حرکت) تعبیر کنیم، آنگاه دو دسته از حرکات یعنی (حرکتِ بیش از اندازه) و (سکونِ بیش از اندازه)، ناسینما تلقی می‌شود چرا که در واقع نفی کننده همه آن چیزی است که ما از قواعد قراردادی تصویر در سینما می شناسیم. این دو نوع حرکت را حتی می توان در صحنه هایِ خاصی از فیلم‌ها نیز بازشناسی کرد و مورد تأکید قرار داد. سینمایِ سهراب شهید ثالث، سینمائی است که با توجه به بُنیان هایِ تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی دهه های 40،30 و 50 خورشیدی، مسیری متفاوت با سینمای بدنه یا جریان اصلی ایران داشته و توانست با تبعیت از اصولِ ناسینمای لیوتار و قاعده (سکونِ بیش از اندازه) و (اقتصادِ بی بازگشت یا لیبیدویی) در طراحی عناصر روایی و سبکی، به بیانی تازه در سینما دست یابد. <br />هدف: معرفی سینمای شهید ثالث به عنوان جلوه ای از حضور جریان (ناسینما) در ایران.<br />روش تحقیق: روش تحقیقِ این مقاله مبتنی بر رویکرد توصیفی- تحلیلی بوده و در گردآوری اطلاعات از روشِ کتابخانه ای استفاده شده است.<br />نتیجه گیری: سهراب شهید ثالث با تأکید بر پردازشِ رئالیستیِ جهان زیستِ فرهنگی- ملی، مقابله با تفکرِ وارداتیِ حاصل از اقتصادِ آسیب پذیر و همچنین حرکتِ متکی بر سکونِ عرفانِ ایرانی- اسلامی، ناسینمائی نوین در ایران بوجود آورد. فیلم (یک اتفاق ساده) و (طبیعتِ بی جان) که به ترتیب در سال های 1352 و 1354 خورشیدی توسط سهراب شهید ثالث تولید شده اند، نمونه هایی موفق از وجودِ جریانِ (ناسینما) در ایران است. https://www.bagh-sj.com/article_62763_101b9480db177a64ededa2bde05d733e.pdf