پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر باغ نظر 1735-9635 18 96 2021 05 22 Improving Everyday Life Considering the Distant and Nearby Aspects of Architecture چگونگی ارتقای زندگی روزمره با درنظرگرفتن سویه‌های دور و نزدیک معماری 17 28 129540 10.22034/bagh.2020.237177.4582 FA سمیه خانی دکتری معماری اسلامی، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران. 0000-0003-0299-7548 پریسا هاشم پور دکترای معماری اسلامی، دانشیار دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران. 0000-0001-7170-7722 محمدعلی کی نژاد دکترای مهندسی محیط زیست، استاد دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران. 0000-0002-6135-8984 مرتضی میرغلامی دکترای طراحی شهری، دانشیار دانشگاه هنر اسلامی تبریز، ایران. Journal Article 2020 06 28 Problem statement: From the late twentieth century onwards, with the advent of globalization, architecture became a tool for branding to turn cities into places of capital attraction. This policy encouraged architecture to separate from the context and create contrast. As a result, the architecture turned into specialized knowledge and artistic work and was separated from everyday life. Research objective: Architecture and everyday life have distant and nearby aspects and are the context for emerging the distant and nearby disciplines. The current study has dealt with the distant aspect of modern architecture and later on. The architecture can improve the aspects of everyday life that are in the lower layers by applying the knowledge of human sciences and social science and affect the human community. Research method: The current study tries to explain the relationship and effect between architecture and everyday life using retroductive approach. First, the concept of everyday life is investigated in a descriptive-analytical study and using the documentation studies. Then, the current study introduces the space manifestations of everyday life according to the perspectives of various thinkers and using the qualitative content analysis, studies these opinions and introduces its components and categories. Conclusion: The findings of the current research indicate that architecture is not limited to an objective or subjective phenomenon and it cannot be reduced to the form and function. The architecture knowledge has three components of knowledge, art and value that have been neglected in the post-modern era. Everyday life also has three components of spatial practice, representation of space and representational space and each component of the architecture affects the aspects of everyday life. The current research addressed the value components of architecture and the representational space of everyday life as a part of the further aspects of architecture and everyday life. Architecture helps reduce the dominance of the different systems on space and improve everyday life in public spaces. Therefore, architecture is specialized knowledge, an art and simultaneously linked with everyday life. بیان مسئله: از اواخر قرن بیستم و با جریان جهانی‌شدن، معماری به‌مثابة ابزاری برای برندسازی شد تا شهرها را به مکان‌های جاذب سرمایه تبدیل کند. این سیاست معماری را به جدایی هرچه بیشتر از زمینه و ایجاد تباین تشویق کرد و نتیجة آن تبدیل معماری به یک علم تخصصی و یا به‌مثابة یک اثر هنری و جدایی هرچه بیشتر از زندگی روزمره شد. هدف پژوهش: معماری و زندگی روزمره دارای سویه‌های دور و نزدیک و محل بروز و ظهور نظم دور و نظم نزدیک هستند. این پژوهش به سویة دور معماریِ مدرن و پس از آن پرداخته است چراکه معماری می‌تواند با بهره‌گیری از حوزه‌های معرفتی علوم انسانی و علوم اجتماعی، به تقویت جنبه‌هایی از زندگی روزمره بپردازد که در لایه‌های زیرین وجود دارد و بر جامعة انسانی اثر بگذارد. روش پژوهش: پژوهش حاضر تلاش می‌کند به کمک راهبرد پسکاوی، ارتباط و اثر معماری و زندگی روزمره را تبیین کند. ابتدا در یک مطالعة توصیفی-تحلیلی و به کمک مطالعة اسنادی، مفهوم زندگی روزمره را مورد کنکاش قرار دهد و نمودهای فضایی زندگی روزمره را از نگاه اندیشمندان مختلف معرفی کند و با تحلیل محتوای کیفی، این آرا را بررسی کرده و به معرفی مقوله‌ها و مضامین آن بپردازد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش حاکی از آن است که معماری صرفاً یک پدیدة ذهنی یا عینی نیست و نمی‌توان آن را به فرم و عملکرد تقلیل داد. دانش معماری واجد سه مؤلفة علم، هنر و ارزش است که در دوران پس از مدرن عمدتاً از بعد ارزش غفلت شده است. زندگی روزمره نیز سه مؤلفة کردار فضایی، بازنمایی فضا و فضای بازنمایی دارد و هرکدام از ابعاد دانش معماری بر سویه‌های زندگی روزمره اثر می‌گذارد. این تحقیق به مؤلفه‌های ارزش دانش معماری و جنبة فضای بازنمایی زندگی روزمره، به‌عنوان بخشی از سویه‌های دورتر معماری و زندگی روزمره پرداخته است. معماری کمک می‌کند تا سلطة نظام‌های گوناگون بر فضا کاهش یابد و زندگی روزمره درون فضاهای عمومی تقویت شود. از این رو معماری، یک علم تخصصی، یک هنر و هم‌زمان در پیوند با زندگی روزمره است.

https://www.bagh-sj.com/article_129540_15af64ecf86e2cd63739bbcd5cd948b7.pdf