تمدن اتروسک؛ منشأ پیدایش «انتظام هندسی» در باغ‌سازی روم باستان

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشگر دکتری معماری منظر، دانشکده معماری پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دپارتمان معماری منظر، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشکده معماری، پردیس هنر های زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده

بیان مسئله: شیوۀ باغ‌سازی رومی، یکی از مهم‌ترین محصولات فرهنگی امپراتوری روم باستان است. اگرچه بسیاری از وجوه فرهنگی روم دنباله‌رو تمدن یونان است، ولی باغ‌سازی رومی از ویژگی‌های ساختاری باغ‌سازی یونان تبعیت نمی‌کند و به نظر می‌رسد پیرو اندیشه‌های دیگری است. این شیوه برخلاف باغ‌سازی یونانی که فاقد سازماندهی منظم هندسی است، از انتظامی محوری و راست‌گوشه پیروی می‌کند. صاحب‌نظران تاکنون دیدگاه‌های متعددی برای توجیه پیدایش این شکل از انتظام در باغ‌سازی روم عنوان کرده‌اند، با این‌ حال همچنان ابهامات فراوانی در این فرضیه‌ها وجود دارد. علاوه بر این،‌ اتروسک‌‌ها که پیش از شکل‌گیری امپراتوری روم، در منطقۀ توسکانی ایتالیا سکنی داشتند، بر بسیاری از دستاورد‌های فرهنگی تمدن روم و پس از آن اثرگذار بوده‌اند؛ همچنین «اهمیت قدسی انتظام» در باورها و اندیشۀ این قوم که در شیوۀ ساخت شهرها، معابد و سایر بناهای به‌جامانده از ایشان مشهود است، شاید بتواند به عنوان ریشۀ پیدایش انتظام در باغ‌سازی رومی قابل بررسی باشد.
هدف: این پژوهش در پی آن است تا با تحلیل و نقد آرای موجود و ارائۀ شواهد نو و با بیانی جدید، به توضیح «ریشۀ انتظام» در شیوۀ باغ‌سازی رومی بپردازد.
روش تحقیق: پژوهش حاضر با روشی تفسیری-تاریخی با تحلیل و طبقه‌بندی داده‌های موجود مبتنی بر باستان‌شناسی در تلاش است به تفسیر جدیدی از موضوع دست‌یابد. همچنین در بخش‌هایی جزئی نیز از روش تحلیل محتوا برای تفسیر و نقد برخی از اسناد مکتوب بهره می‌برد.
نتیجه‌گیری: این جستار با تردید در ادبیات موجود، ریشه‌های اتروسک را به عنوان امکانی جدید در توضیح پیدایش انتظام هندسی باغ‌سازی رومی معرفی می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Etruscan civilization: The origin of the geometric regulation in ancient Roman Gardens

نویسندگان [English]

  • Morteza Hemmati 1
  • Farshad Bahrami 2
  • Heshmatollah Motedayen 3
1 PhD Candidate in Landscape Architecture, Faculty of Fine Arts, University of Tehran, Iran.
2 Department of Landscape Architecture, Faculty of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran
3 Faculty of Fine Arts, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]

Problem statement: The Roman garden style is one of the most important products of the ancient Roman empire. Although many of the Roman cultural aspects follows the Greece civilization, the Roman garden layout does not follow the structural characteristics of Greece gardening and it seems to be a follower of the other ideas. This approach is contrary to the Greek garden layout, which lacks regular geometric organization, follows an axial and straight line in the plan. While scholars have several assumptions and hypotheses on justifying the emergence of this geometrical order in Roman gardening, there remain many ambiguities. It must be noted that before the formation of the Roman Empire, the Etruscan civilization: were resided in the region of Tuscany in Italy and affected many cultural achievements of the Roman civilization. Also, the sacred importance of the geometric regulation in the beliefs of these peoples which is reflected in their remained cities, temples and the other buildings can be considered as the roots of the geometrical order in the Roman gardening.
Aim: Analyzing and criticizing the existing opinion and assumptions and submitting new evidence, the current study aims to provide a new perspective on the roots of geometrical order in Roman gardening.
Research method: The study also applies a content analysis method for the interpretation and criticism of some of the available documents. The study also attempts to achieve a new interpretation of the subject applying interpretive-historical research method.
Conclusion: Accordingly the current study by questioning and doubting the available literature assumes the Etruscan civilization as the roots of geometric regulation in the ancient gardening.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Roman gardening
  • Etruscan civilization
  • Greek gardening
  • geometric regulation

ترنر، تام. (۱۳۹۵). تاریخ باغ‌سازی (ترجمۀ حمیدرضا عظمتی و محسن فیضی). تهران: دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی.

گاردنر، هلن. (۱۳۹۷). هنر در گذر زمان (ترجمۀ محمدتقی فرامرزی). تهران: نگاه.

ناردو، دان. (۱۳۹۶). جمهوری روم (ترجمۀ سهیل سمی). تهران: ققنوس.

Bannon, C. J. (2009). Gardens and Neighbors: Private Water Rights in Roman Italy. Ann Arbor: The University of Michigan Press Publication.

Bartoloni, G. & Bocci Pacini, P. (2003). The Importance of Etruscan Antiquity in the Tuscan Renaissance. In J. Fejfer, T. Fischer-Hansen & A. Rathje (Eds.), The Rediscovery of Antiquity: The Role of the Artist. Copenhagen: Museum Tusculanum Press.

Becker, H. (2013). Political systems and law. In J. Macintosh Turfa (Ed.), The Etruscan World. London & New York: Routledge.

Bell, S. & Carpino, A. (2006). A Companion to the Etruscans. Oxford: Wiley Blackwell Press.

Bergman, B. (1995). Greek masterpieces and Roman recreative fictions. HSCP, (97), 79-120.

Bini, M., Rossi, V., Amorosi, A., Pappalardo, M., Sarti, G., Noti, V., Capitani, M., Fabiani F. & Gualandi, M. L. (2015). Palaeoenvironments and palaeotopography of a multilayered city during the Etruscan and Roman periods: early interaction of fluvial processes and urban growth at Pisa (Tuscany, Italy). Journal of Archaeological Science, (59), 197-210.

Bowe, P. (2004). Gardens of the Roman World. Oxford: Oxford University Press.

Bowe, P. (2010). The evolution of the ancient Greek garden. Studies in the History of Gardens & Designed Landscapes, 30(3), 208-223.

Brown, D. (1995). Etruscans: Italy’s Lovers of Life (Lost Civilizations). Virginia: Time Life Book.

Bule, S. (1996). Etruscan Echoes in Italian Renaissance Art. In J. F. Hall (Ed.), Etruscan Italy: Etruscan Influences on the Civilizations of Italy from Antiquity to the Modern Era. Utah: Brigham Young University.

Carroll-Spillecke, M. (1992). The Gardens of Greece from Homeric to Roman Times. The Journal of Garden History, 12(2), 84-101.

Conan, M. (1986). Nature into art: gardens and landscapes in the everyday life of Ancient Rome. The Journal of Garden History, 6(4), 348-356.

D’Ambra, E. (1993). Roman art in context: An anthology. London: Pearson.

De Grummond, N. T. (2013). Haruspicy and augury: Sources and procedures. In J. MacIntosh Turfa (Ed.), The Etruscan world. London & New York: Routledge.

Dupuy, T. (1993). The Harper Encyclopedia of Military History. New York: HarperCollins.

Edlund-Berry, I. (2006). Ritual Space and Boundaries in Etruscan Religion. In N. Thomson, de Grummond & E. Simon (Eds.), The religion of the Etruscans. Texas: University of Texas Press.

Farrar, L. (2016). Gardens and Gardeners of the Ancient World: History, Myth and Archaeology. UK: Windgather Press.

Ferriolo, M. V. (2012). Homer’s Garden. The Journal of Garden History, 9(2), 86-94.

Gottarelli, A. (2010). Templum solare e culti di fondazione. Marzabotto, Roma, Este: appunti per una aritmo-geometria del rito (IV). Ocnus, (18), 53-74.

Holmstorm, J. (2015). Etrusca Tuscana: The Reception of Etruscan Civilisation in the Italian Renaissance. Canberra: Australian National Univerity Press. Retrived from https://www.researchgate.net/profile/Joel_Holmstrom.

Huxley, A. J. (1978). An Illustrated History of Gardening. Lyons: Lyons Press.

Izzet, V. (2007). The Archaeology of Etruscan Society. Cambridge: Cambridge University Press.

Janson, H. W. & Janson, A. (1962). A short history of art. New York: Prentice Hall.

Jashemski, W. F. (2017). Produce Gardens. In W. F. Jashemski, K. L. Gleason, K. J. Hartswick & A. Malek (Eds.), Gardens of the Roman Empire. Cambridge: Cambridge University Press. 

Jones, F. M. A. (2014). Roman gardens, imagination, and cognitive structure. Mnemosyne, 67(5), 781-812.

Kane, T. (1998). Garden paintings in Pompeii: context and meaning. Hamilton: McMaster University.

Kuttner, A. (1999). Looking outside inside: ancient Roman garden rooms. Studies in the History of Gardens& Designed Landscapes, 19(1), 7-35.

Leland, C. (2015). Etruscan Roman Remains. New York: Scholar’s Choice.

Littlewood A. R. (1979). Romantic Paradises: The Role of the Garden in the Byzantine Romance. Byzantine and Modern Greek Studies, 5(1), 95-114.

Littlewood A. R. (1992a). A colloquium on gardens of the ancient Mediterranean. The Journal of Garden History, 12(2), 83.

Littlewood, A. R. (1992b). Gardens of Byzantium. The Journal of Garden History, 12(2), 126-153.

Littlewood, A. R. (2002). The Scholarship of Byzantine Gardens. In A. R. Littlewood, H. Maguire, J. & Wolschke-Bulmahn (Eds.), Byzantine garden culture. Washington D.C.: Dumbarton oaks research library and collection.

Mac Dougall, E. (1999). Prelude: Landscape Studies, 1952–1972. In M. Conan (Ed.), Perspectives on garden histories. Washington, D.C: Dumbarton Oaks Research Library and Collection.

Macaulay Lewis, E. (2006). The role of ollae perforatae in understanding horticulture, planting techniques, garden design, and plant trade in the Roman World. First Conference on Crop Fields and Gardens Archaeology, Barcelona: University of Barcelona.

Macintosh Turfa, J. (2012). Divining the Etruscan World. Cambridge: Cambridge University Press.

Magini, L. (2015). Stars, myths and rituals in Etruscan Rome. Cham: Springer. 

Rohner, D. D. (1996). Etruscan domestic architecture. In Hall, J. F. (Ed.), Etruscan Italy: Etruscan Influences on the Civilizations of Italy from Antiquity to the Modern Era. Utah: Brigham Young University. 

Sassatelli, G. & Govi, E. (2013). Etruria on the Po and the Adriatic. In J. Macintosh Turfa (Ed.), The Etruscan World. Abingdon, Oxon: Routledge.

Simelius, S. (2018). Pompeian peristyle gardens as a means of socioeconomic representation. Retrieved from https://helda.helsinki.fi/handle/10138/238264

Smith, C. (2006). The beginning of urbanization in Rome. In R. Osborne & C. Barry (Eds.), Mediterranean Urbanization 800-600 BC. London: Oxford University Press.

Sparavigna, A. C. (2014). Solstices at the Hardknott Roman Fort, Philica, (12). Retrived form https://ssrn.com/abstract=2745184

Spivay, N. (2006). Etruscan Art. London: Thames & Hudson.

Steingräber, S. (2008). The Process of Urbanization of Etruscan Settlements from the Late Villanovan to the Late Archaic Period (End of the Eighth to the Beginning of the Fifth Century B.C.): Presentation of a Project and Preliminary Results. Etruscan Studies, (8), 7-33.

Thompson, D. E. Griswold, R. E. (1986). Garden lore of ancient Athens. New Jersey: Princeton University Press.
Torelli, M. (2001). The Etruscans. New York: Rizzoli.

Vernesi, C., Caramelli, D., Dupanloup, I., Bertorelle, G., Lari, M., Cappellini, E., Moggi-Cecchi, J., Chiarelli, B., Castrı, L., Casoli, A., Mallegni, F., Lalueza-Fox, C. & Barbujani, G. (2004). The Etruscans: A Population-Genetic Study. Am. J. Hum. Genet, (74), 694–704.