بررسی منشأ الهام‌بخش دیوار نگارة شام آخر داوینچی از چهار روایت کتاب مقدس

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسنده

دانشگاه ادیان و مذاهب

چکیده

دیوارنگارة شام آخر یکی از برجسته‌ترین آثار نقاشی است که با مضمون شام آخر مسیح (ع) تصویر شده‌اند. اگر چه واقعة شام آخر بر‌اساس اناجیل چهارگانه، به چهار روایت مختلف نقل می‌‌شود، امّا شام آخر داوینچی بی‌شک باید بر طبق یکی یا حتی ترکیبی از این چند روایت، نقاشی شده باشد. البته لئوناردو نوع واکنش حواریون را بر‌اساس کل شخصیت آنها در کتاب مقدس ترسیم کرده، امّا نحوة پرداخت چهره‌ها و نوع واکنش‌ها، بستگی کاملی با تخیل فوق العادة داوینچی داشته است.
بسیاری از صاحب‌نظران و تحلیل‌گران آثار هنری دیدگاهی نسبت به منشاء الهام‌بخش داوینچی نداشته‌اند و برخی نیز به یکی یا ترکیبی از چهار روایت اشاره کرده‌اند. برخی روایت لوقا را ملاک داوینچی دانسته و بسیاری بر ترکیبی بودن منشا دیوارنگاره تأکید دارند. این در حالی است که در این نوشتار سعی شده به دیدگاه جدید و متفاوتی دست یابیم.
در این نوشتار سعی شده تا ابتدا با روش کتابخانه‌ای اثر را مورد موشکافی قرار داده و سپس با تحلیل دقیقی از متن کتاب مقدس و تطبیق آن با دیوارنگاره شام آخر و همچنین مقایسه اثر داونیچی با آثار مشابه سایر هنرمندان، دریابیم که داوینچی کدام روایت را مبنای خود برای نقاشی قرار داده است.
در پایان و با تکیه بر استدلال و تحلیل هنری از دیوارنگاره و همچنین بررسی دقیق متن کتاب مقدس بر هر چهار روایت آن (متی، مرقس، لوقا و یوحنا)، دریافتیم که منشا الهام‌بخش داوینچی، روایت یوحنا از واقعة شام آخر است امّا در این میان نباید نبوغ و تخیل داوینچی در خلق چهره‌ها و نوع واکنش ها را نیز نادیده گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation of Da Vinci’s the Last Supper Inspiration Origin on Canonical Gospels

نویسنده [English]

  • Seyyed Mohammad Hadi Musavi Rokni
چکیده [English]

The Last Supper, as a great work of art in religious scope and in the world, is one of the main scales for most of the artists who worked after Da Vinci; as if many great painters have tried to paint their works with the theme of the last supper based on Da Vinci’s work. Here a question raises whether Leonardo Da Vinci was successful in creation of this great painting that is whether he could paint these great event based on Holy Bible successfully. Obviously, this event was described in Bible based on four narratives told by four gospel writers. Accordingly, Da Vinci should paint his Last Supper based on one or a combination of these four narratives. Although Leonardo Da Vinci tried to paint the apostles’ total reaction based on the content of Bible in the climax of the story, he painted their facial expressions and details of their reactions based on the totality of their characters depicted throughout Bible. Thus, this part of the painting seems to be based on Vinci’s extraordinary imagination. Many of art historians have different opinions about the origin of the Last Supper inspiration. Some of them have not mentioned or referred to its origin while others have investigated the origin of the Last Supper inspiration and told their opinion about it. Some art historians believe that Matthew’s narrative was da Vinci’s source of inspiration while others believe he combined the four narratives and painted a combination of the narratives on the mural based on his imagination; so that, from each narrative some signs can be found in the mural. In this article, it has been tried to find out whether Leonardo Da Vinci was successful in painting this great event. In so doing, the art work would be analyzed through both its artistic style and scrutinized review of all four narratives of the Holy Bible. First, It would be tried to assess the details of the painting and the da Vinci’s style in painting this mural and scrutinize the four narratives. Then the details would be matched with the four narratives to find out based on which narrative the mural was pained or whether it was pained based on a combination of all narratives. According to the analysis, it was found that Gospel of John was da Vinci’s source of inspiration in painting the Last Supper. This is based on five reasons: First is in the mural, there is no sign of performing Eucharist by Jesus and this has only been mentioned in John’s narrative. Second is the seating arrangement of the Apostles is exactly based on what John narrated in his Gospel. Third is John’s head turning to the Saint Peter has only been mentioned in John’s narrative. Fourth reason is in the mural, it is clear that Saint Peter is whispering in John’s ear and this is also among the points that has only been mentioned in John’s narrative and the last one is the details of Jesus and Apostles’ reactions have only been mentioned in John’s narrative. Based on these reasons it can be concluded that Saint John’s narrative was Leonardo Da Vinci’s source of inspiration in painting the Last Supper. But Da Vinci’s imagination and ingenuity in creating faces and reactions should not be ignored.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Leonardo Da Vinci’s Last Supper
  • John
  • Luke
  • Matthew
  • Mark

تنی، مریل سی. 1359. انجیل ایمان نگرشی تحلیلی بر انجیل یوحنا. ت : سارو خاچیکی. تهران : آفتاب عدالت.

دیویس و همکاران. 1388. تاریخ هنر جنسون. ت : فرزان سجودی و همکاران. تهران : نشر ذهن آویز و فرهنگسرای میردشتی.

سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم. 1382. کتاب مقدس. قم : انجمن معارف اسلامی ایران.

طاشیون. 1344. فروغ بی‌پایان (دیاتسرون). تهران : نور جهان.

کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید. 1385. ت : هنری مارتین و همکاران. تهران : ایلام.

گاردنر، هلن. 1389. هنر در گذر زمان. ت : محمد تقی فرامرزی. تهران : نشر آگاه و نشر نگاه.

گامبریج، ارنست. 1385. تاریخ هنر. ت : علی رامین. تهران : نشر نی.

میلر و. م. 1312. تفسیر انجیل لوقا. تهران : بروخیم.

هارت، فردریک. 1382. سی و دو هزار سال تاریخ هنر. ت : هرمز ریاحی و همکاران. تهران : نشر پیکان.

هارت، فردریک. 1386. تاریخ هنر رنسانس در ایتالیا. ت : هرمز ریاحی و همکاران. تهران : تندیس.

هلی، هنری. 1378. راهنمای کتاب مقدس. ت : جسیکا باباخانیان و همکاران زیر نظر کشیش ساروخاچیکی. هلند: آرک.

Langley, A. (2006). Da Vinci and His Time. NewYork: DK Publisher.

Ruckstuhl, F. W. (1917). A Standard of Art Measurement: Part III Expression. The Art World, 2 (1): 28-37.