ماهیت دیالکتیک آثار هنـری در آراء سنت آگوستین

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسنده

چکیده

اینکه هنر واجد حقیقت است یا نه، موضوعی است که پیشینه آن به دوران کهن رسیده، و امروزه نیز مناقشات متعددی پیرامون آن وجود دارد. در این میان، دیدگاه آگوستین،‌ فیلسوف اواخر دوران باستان و اوایل قرون وسطی، در این باره هم پذیرش انسانی نسبت به هنرهای بازنمایانه و تجسمی را مدنظر قرار می‌دهد، و هم، راه را برای نقد و تفسیر آثار هنری بازمی‌کند. آگوستین هنرهای تجسمی را در پائین‌ترین درجه قرار داده، و آنها را واجد کذب می‌داند. او با برگذشتن از افلاطون، بر این باور است که هنرهای بازنمودی درگیر نوعی «کذب اجتناب‌ناپذیر» هستند؛ آنها به میل خود کذب نیستند، بلکه بنا بر ماهیت خود، نمی‌توانند صادق باشند؛ در واقع، وجود یک اثر هنری در همین نیمه غیرحقیقی آن است، و اگر نتوانیم خود را با این کذب آشتی دهیم، به سلب تمامی هنر اقدام کرد‌ه‌‌ایم. در این مقاله از این خصیصه به عنوان «ماهیت دیالکتیک آثار هنری» یاد شده است. به زعم نگارنده نظریه آگوستین نه تنها گامی در خور تأمل در تاریخ نظریه مدرن «خودپایندگی هنر» به شمار می‌رود، بلکه از آن مهم تر، وجه کاذب اثر هنری راه را برای تفسیر و دیالوگ با آن گشوده، و از آنجا که نمود اثر هنری را مد نظر قرار می¬دهد، گویی بر شرط وجودی اثر هنری، یعنی نمود آن، تأکید می¬کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Dialectic Nature of Artworks in St. Augustine's notions

نویسنده [English]

  • rasoul chamani
چکیده [English]

One of the most contentious issues in aesthetics is whether there is any place for ‘truth’ in art or not; an ancient subject which still arises various debates between contemporary philosophers. The notion of St. Augustine, a late Ancient and early Middle-Ages philosopher, about representational art works is remarkable. Since painting and sculpture are mimetic in their nature and consequently contain less numerical order and unity, Augustine gives the lowest ratio to them among others. In addition, he believes that representational art works involve in inevitable falsehoods. In fact ‘false’ is such indispensable issue to art works that without it, there would not be true art works. Failure to reconcile one to the falsehood of an art work amounts to a failure to reconcile to art in general. In this paper, it will be tried to show that Augustine’s theory of “the dialectic nature of artworks” is a remarkable step in history of the modern theory of autonomy of art. Moreover, though Augustine’s theory of beauty and art is specially religious and spiritual, his theory of the dialectic nature of artworks could be seen as the base of a secular interpretation. On the other hand, he gives an emphasis on presentation in art which could be one of the conditions of existence of artworks.

کلیدواژه‌ها [English]

  • St. Augustine
  • the dialectic nature of artworks
  • truth in art
  • the Middle Ages
  • ancient times