جستاری در زیباشناسی نسبت تصویر با ادبیات داستانی

نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی

نویسنده

چکیده

چکیده
 متخیله قوه ای از قوای نفس انسانی است که معمارِ عالم خیال است. اثر هنری ماهیت خویش را از عالم خیال دریافت می کند. زیرا کار خیال، صورت سازی است و بر اساس شهود هنرمند است که خیال، صور هنری می آفریند. هنر از عالم خیال می رسد و فلسفه از عالم عقل.
تصویرگر هنرمند، زیباترین صور خیالی متون ادبی را مصور می کند و بر اساس «رجحان صور زیباشناختی» تصاویر تخیلی از متن داستانی و روایت، تصویرِ خویش را می آفریند.
آفرینش‌ در این معنا، یعنی ساختن زیباترین تصویر تجسمی از متن ادبی. نقاش، بر اساس ساختار زیباشناسی متن، تصویرسازی می کند. در غیر این صورت، تصویرسازی داستان مبتنی بر دریافتهای شخصی و زیبایی شناسیِ سلیقه‌ای نقاش خواهد شد.
اگر متن ادبی، قصد ابلاغ پیامی را دارد، تصویرگر متن نیز باید از جنبه ابلاغی متن، تبعیت کند و تصویر او علاوه بر جنبه های زیباشناختی،‌ ابلاغ کنندة پیام متن به صورت تصویر باشد. همانطور که متن ادبی با خواندن مورد تفسیر قرار می‌گیرد، متن تصویری نیز بر اساس دلالتهای تصویر به معانی (خوانش تصویری) مورد تفسیر و فهم واقع می شود. تصویر هیچگاه نباید خلاف معنای متن باشد گرچه می تواند تفاسیری تجسمی از متن را ارائه دهد و جنبه های متفاوتی از تفسیر متن را در قالب تصویر بیان کند. چون مفاهیم در متون ادبی و متون تصویری امری ذاتی الفاظ یا تصاویر نمی باشند، مخاطبان بر اساس پیش زمینه های ذهنی خویش این متون را تفسیر می کنند. متن هنری (خواه ادبی باشد یا تصویری) همچون ماده ای برای تفسیر مخاطب است و به اعتباری، تفاسیر، صورتهای فعلیت یافتة معانی متن، در ذهن مفسراند. با این قید که تفسیر نمی تواند ضد متن باشد بلکه تفسیر نتیجه آمیزش افق انتظارات و فهم مفسر (مخاطب) با متن،‌ در زمان حال است. در نتیجه فهم های متفاوت از متن، تفسیرهایی متفاوت را به دنبال خواهد داشت که در دایره کلیت معنایی متن حرکت می کند. زیرا مخاطب و مفسر با پیش دریافتی از کلیت معنایی متن، قادر به فهم متن خواهد شد. آنچه که در متون ادبی و تصویر سازی متون ادبی اصالت دارد، سوژه است و زیبایی ساختار بیان، در خدمت معانی و مفاهیم و روایت و داستان قرار می گیرد. در نتیجه در هنرهایی که جنبه های ابلاغی اصالت پیدا می کند، دریافت مخاطب نیز جنبه تعیین کننده ای در ارزش گذاری اثر هنری خواهد داشت.
 کلید واژه
 متن ادبی، خیال، متخیله، معانی و مفاهیم، هنر و زیبایی، صور ذهنی، صورت هنری، صورت نوعی، ماهیت، متن تصویری، سوژه و پیام. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

a research on aesthetic of the relation between image and narrative literature.

نویسنده [English]

  • ali aflaki
چکیده [English]

The architect of the imaginative world is the imaginative faculty which is one of the man’s faculties. An art works takes it’s essence from imaginary worlds as the imagination work is illustrating and it is on the base of the artist’s observations  which the image create artistic forms. Art arrives from imaginary world and philosophy from the world of wisdom.
A painter creates the most beautiful literary imagination forms on the base of aesthetic form preference, out of the context of the story and narration in his mind.
Imagination should never contrast the context; however it can provide visual interpretations from the context and explains different aspects of the context interpretation in the form of imagination. As the concepts in literary and imaginary context are not inherent part of the words and figures, therefore they are interpreted by the onlooker on the base of their presuppositions. An art context either literary or figurative is like a raw material for the addressee’s interpretation and interpretations are somehow the uncovered imaginations of the context meanings is the mind of the interpreters.          
What is original in literal context and literary imagination is the subject and the beauty of the presentation structure does not serve concepts, narration and the story. As a result in artwork which is dominated by communication aspects, the addressee’s understanding has a lot determining role in evaluating an artwork. 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Literature context
  • picture context
  • Conception
  • intension
  • subject and message
  • art and beauty
  • artistic formal
  • substantial formal
  • Essence
  • Imaginative Faculty